Czytelniku, nienawidzę cię!

Dziś wejście z zaczepnym tytułem, z okazji niedawnego (8 maja) Dnia Bibliotekarza ;) • Tytułowy czytelnik wszedł do baru, zamówił Koński Kark i skradł żonę pana Upjohna, żonę w postaci limonkowego kryształu. • Póki co wszystko normalnie? Dodam więc, że Upjohn jest supermanem. • Kiedy Finlay i Kuttner omawiali właśnie przyszłość fantastyki naukowej, w pubie „Piórem i Ołówkiem” pojawił się obdarzony supermocami pan Upjohn. Opowiedział pisarzowi i grafikowi swoją historię i stosując hipnotyczny przymus, narzucił im zawarcie niewygodnego układu. Dopóki nie spełnią jego wymagań, do czasu, aż ów czytelnik fantastyki nie zwróci mu żony, nie będą w stanie napisać i narysować niczego poza tym, co dotyczy historii Upjohna. • Czy po okładce przedstawiającej olbrzyma trzymającego kosmolot i opowiadaniu „Czytelniku, nienawidzę cię” będą następne? Wszystko zależy od czytelnika, który wszedł do baru, zamówił Koński Kark… • Zbiór 13 opowiadań został wydany w serii „Wehikuł czasu”, w której publikowane są klasyczne utwory SF. • Zapomniane dziś teksty Kuttnera opierają się na oryginalnych pomysłach, są przewrotne, zabawne i inteligentne, mimo lekkości stylu i absurdalnemu humorowi zaglądają w sumienia, dotykają tematów etycznych, moralnych, filozoficznych, sygnalizują zagrożenia, jakie niesie niekontrolowany rozwój techniczny, są ironiczne, mistrzowskie i ponadczasowe. A ich bohaterowie - niesforni, często działający jak dzieci we mgle, będący pod wpływem, genialni w swoich nielogicznych pomysłach, wpadający w kłopoty bez wyjścia, niepoczytalnie opętani ideą. Są znakomici. • Książka powinna spodobać się miłośnikom czarnego humoru i Stanisława Lema. • Henry Kuttner miał europejskie korzenie, jego dziadkowie byli pruskimi emigrantami z Leszna, urodził się ponad 100 lat temu. • Nie spodziewam się życzeń, liczę, że wpadniecie do biblioteki z uśmiechem i zgarniecie Kuttnera do domu, gwarantowana zabawa. Moim hitem jest opowiadanie, jak dzięki semantyce można było wygrać II wojnę światową! – Sztos! J • „Ten świat jest nasz!” uważa Lybblas z centrum wszechświata, z doliny Koordy, w której nie ma nic innego do roboty, poza czytaniem. O raju! • JJ