Któregoś dnia okaże się, że wszyscy od zawsze byli przeciwko

Książka Omara El Akkada w moim odczuciu to osobisty, emocjonalny esej o rozczarowaniu autora Zachodem, napisany przede wszystkim w reakcji na wojnę w Gazie. Akkad pochodzi z Egiptu. Od wielu lat mieszka w Kanadzie, jest pisarz i byłym reporterem wojennym. Opisuje, jak stopniowo tracił wiarę w zachodnie deklaracje dotyczące wolności, równości i praw człowieka. Jego zdaniem wartości te są stosowane wybiórczo. Mianowicie jedne ofiary uznaje się za godne współczucia, podczas gdy cierpienie innych, zwłaszcza Arabów, muzułmanów i migrantów, jest uspr­awie­dliw­iane­ lub ignorowane. • El Akkad łączy w swojej książce osobiste wspomnienia emigranta, który jako nastolatek przyjechał do Kanady, wierząc w sprawiedliwość Zachodu, z doświadczeniami zdobytymi podczas pracy reportera wojennego w Afganistanie, relacjonowania Arabskiej Wiosny, protestów Black Lives Matter oraz kryzysu klimatycznego. Ważne miejsce zajmują tu również refleksje dotyczące Gazy oraz odpo­wied­zial­nośc­i polityków, mediów i zwykłych obywateli, za to co się w niej dzieje. Autor krytykuje język dehumanizacji, podwójne standardy i wygodną obojętność, jednocześnie stawiając pytanie o to, jak zachować człowieczeństwo, poczucie sensu i nadzieję w sytuacji, gdy instytucje głoszące uniwersalne wartości nie stosują ich wobec wszystkich. • Intrygujący zdaje się być również tytuł reportażu. Nawiązuje on to słów Omara z pewnego wpisu internetowego. Przewidywał on w nich, że gdy sprzeciw wobec przemocy stanie się już bezpieczny i nie będzie możliwości pociągnięcia winnych do odpo­wied­zial­nośc­i, wiele osób zacznie twierdzić, iż od początku potępiało te wydarzenia. Dziś trudno jest w takie stwierdzenie do końca nie wierzyć. • Nie jest to neutralny reportaż ani systematyczna historia konfliktu izraelsko-palestyńskiego, lecz zaangażowana, silnie emocjonalna książka będąca jednocześnie esejem politycznym, autobiografią i moralnym apelem. Jej główne pytanie brzmi: czy prawa człowieka są rzeczywiście powszechne, jeśli odmawia się ich ludziom uznawanym za obcych lub mniej wartościowych? Polecam wszystkim publikację za niezwykle ciekawe ujęcie tematu.