Nieświadomość i inne rzeczy ostateczne
| Autor: | Bartłomiej Dobroczyński |
|---|---|
| Wydawca: | Wydawnictwo Znak (2026) |
| ISBN: | 978-83-8427-104-9 |
| Autotagi: | książki |
| Źródło opisu: | Książnica Karkonoska | Jeleniogórskie Centrum Informacji i Edukacji Regionalnej - Katalog księgozbioru |
|
5.0
|
|
|
|
|
-
Kiedy czytałam tę książkę, przypomniały mi się czasy studenckie, lata zachwycającego odkrywania wcześniej nieznanego i zdobywania wiedzy. Okres autorytetów, wykładowców, profesorów, porywających erudycją i pasją dzielenia się mądrością i… świadomością. • Świadomość, a właściwie nieświadomość stała się tematem wyjściowym do rozważań profesora Dobroczyńskiego. Co bardziej wpływa na tożsamość człowieka i determinuje jego zachowanie. Czy człowiek jest panem w swoim domu? Dlaczego racjonalizujemy swoje działania po fakcie? Historia ścierania się i dialogu kolejnych koncepcji psychologów została ujęta przez autora w sposób bardzo humanistyczny, unikający naukowej niezrozumiałości (dla laików), dzięki temu łatwo te przytaczane teorie przyłożyć do własnych doświadczeń i przemyśleń • Ale uwaga! Logika oponentów też potrafi powalić. • Oczywiste jest, że analizując nieświadomość, w końcu trzeba dojść do Zygmunta Freuda, osoby, o której niemal każdy ma jakieś zdanie, lub wrażenie zdania. Czy był on uczonym, myślicielem, rewolucjonistą, czy triksterem. Rozdział o nim jest brawurowy i niestety pesymistyczny. Uświadamiający, że nawet w środowisku naukowym panują stereotypy, antysemityzm i powierzchowna analiza proponowanych metod. Freud był Żydem, na dodatek urodzonym w Czechach, więc trafiał na opór społeczno-obyczajowy, religijny i polityczny. Również w międzywojennej Polsce, a i pewnie dziś w wielu środowiskach. • Profesor Dobroczyński bez ogródek opisał atmosferę, jaka panowała w Polsce na początku XX wieku, kiedy po początkowym zachwycie nad teorią psychoanalizy, zaczęły budzić się kołtuńskie, nacjonalistyczne głosy, często oparte na plotkach i przygodnych wzmianek obyczajowych. • Niemiecko-żydowski mistycyzm, który wprowadzał seksualność i dostrzegał w człowieku mroczne, niepohamowane instynkty uderzał w wyobrażenie o samoświadomym, silnym chrześcijaninie, poświęcającym się dla dobra narodu. • Autor, zresztą całkiem zrozumiale, obawia się, że dalej jako społeczeństwo tkwimy w tym przekonaniu. Brakuje nam bowiem w spajającej opowieści o narodzie radosnych historii i zwycięstw. Nie ma autorytetów, nauki kościoła nie powstrzymały wojen, szerzy się manipulacja, zwycięża brutalna siła i pieniądze, a człowiek niszczy środowisko, w którym żyje. Diagnoza jest pesymistyczna. Dekadencja, destrukcja, agresja, napięcia, bezrefleksyjność, narcyzm i nienasycone prążkowie. Sytuacja bliska przepaści. „Nikt za nami nie będzie tęsknił”. • „Im większa rozpacz, tym jaśniejsza nadzieja”. Jednak jakaś jest. Autor przepisuje receptę, ale nie łatwo ją zrealizować. • Mam wrażenie, że doznałam Vespro, to faktycznie wznoszące i niezapomniane doświadczenie. • O czym nie wspomniałam: o Ruchu New Age, który wciąż w różnych formach jest obecny w naszym życiu, o zapomnianych geniuszach, a zwłaszcza o psycholog - Natalii Zdanowej , która jak Mela Muter żyła z piętnem kobiety i Żydówki, o plemieniu Wron z Montany i o The Ramones (tylko marginalnie) - fontannie młodości, za którą bardzo dziękuję autorowi, bo to też moja muzyka. • Kilka egzemplarzy „Nieświadomości i innych rzeczy ostatecznych” kupię na prezent. Trudno się rozstać z książką, przekazem i językiem profesora Bartłomieja Dobroczyńskiego. • Książka trafiła do Książnicy Karkonoskiej dzięki Wydawnictwu Znak za książkę.