Pierwsza część to była petarda ale ta niestety wypadła gorzej. • Zbyt dużo wątków i postaci sprawia, że w książce panuje chaos przez co nie czyta się jej zbyt komfortowo. • Całość ratuje bardzo dobrze nakreślony portret psychologiczny tytułowego Kuśnierza, oraz lekkie pióro Kościelnego. • Brutalności w tej książce, jak zwykle u tego autora, nie brakuje. Chociaż fabuła jest dynamiczna, czasem liczba wątków pobocznych może przytłoczyć, ale całość pozostaje solidnym kryminałem o wysokim poziomie intensywności.

dobra lektura