Tytuł 'Kroniki kota podróżnika' mógłby wskazywać na książkę lekką i nie za bardzo zobowiązującą, ale tak nie jest. Mało tego, pozycja uderza do głębi swoją prostotą i bezp­rete­nsjo­naln­ością. Satoru i Nana to jakby dwa przeciwległe bieguny, a mimo to idealnie się uzupełniają. Książka świetnie eksponuje istotę głębokiej potrzeby bliskości i miłości każdego stworzenia, która wybiega daleko poza powierzchowny i pozorny romantyzm tak znany z filmów i literatury. To uczucie, które zmienia nas samych i wszystko wokół, to siła, która wybiega poza życie i śmierć.

Świetna książka. Warto było poznać styl pisarza, który tak bardzo różni się od europejskiego. Książka na pierwszy rzut oka wydaje się naiwna, ale w prosty sposób dotyka wielu aspektów życia oraz emocji. Polecam. • Iza