Niezbyt długa, fabularyzowana książka o schyłku panowania Władysława Jagiellończyka i bitwie pod Warną, a raczej o tym co do tego doprowadziło. I choć w połowie autor zmniejsza ilość dialogów na rzecz dopowiadania o historii, ostatni rozdział mistrzowsko to rekompensuje monologiem młodego króla do synów Zawiszy. Niezwykle dramatycznie i trafnie autor ukazał konflikt wewnętrzny, obawy i bezradność króla Władysława. Dalszy rozwój wypadków wydaje się wtedy czytelnikowi nieuchronny i niemal w swym tragizmie logiczny. Wielki plus dla autora za nie uwsp­ółcz­eśni­anie­ dialogów i podjęcie próby utrzymania języka tamtych czasów.