Nie byłam w stanie obejrzeć tego filmu. Nie wiem czy tak jest ze wszystkimi filmami na płytach, ale tutaj nagranie było typowo "kinowe" z dudniącym basowym dźwiękiem w tle. Jak dla mnie nie do wytrzymania, wyłączyłam po 5 minutach.

Szału nie ma. • Uśmiechnęłam się może ze 2 razy.

"Cuda za rogiem” Keigo Higashino jest uniwersalną refleksją nad empatią oraz odpo­wied­zial­nośc­ią za słowa. Autor zachwyca niezwykle przemyślanym warsztatem literackim, w którym precyzyjnie konstruuje misterną, wielowątkową strukturę. Tradycyjną fabułę zastępuje literacka układanka, w której z pozoru autonomiczne historie powoli łączą się w spójną, emocjonalną całość. Wpleciony w treść subtelny realizm magiczny służy do odkrywania ludzkich tęsknot, lęków i nadziei. Proza jest minimalistyczna, pozbawiona zbędnego patosu czy przesadnej nastrojowości, a mimo to generuje ogromny ładunek emocjonalny. Pisarz unika moralizatorstwa, kreśląc portrety psychologiczne postaci z ogromną empatią, czułością oraz zrozumieniem dla ludzkich słabości. Autor mistrzowsko balansuje między nostalgicznym ciepłem a nostalgicznym smutkiem, co tworzy niezwykle otulającą, wręcz terapeutyczną atmosferę.

Intrygująca, ciekawa, chce się ją czytać wciąż i bez przerwy......aż do dochodzimy do końca, który mnie zdecydowanie rozczarował. • Początek, rozwijająca się dość wolno akcja, przy końcu przechodzi w galopadę, jakby autorka stwierdziła, że pisze, pisze aż czas już skończyć pisanie i ...rach-ciach....szybkie, krótkie i absolutnie nieciekawe zakończenie. • Czy warto? jak się nie ma nic innego pod ręką....

Miasto Biesów. Czekając na powrót cara • Autor: Albert Jawłowski • Moja ocena: ★★★★★★★☆☆☆ (7/10) • Dobry reportaż, który oprowadza nas po Rosji, a właściwie przede wszystkim po Jekaterynburgu, pokazując miasto przez pryzmat pamięci o Mikołaju II i ostatnich Romanowach. W moim odczuciu około 85% tej książki poświęcone jest właśnie Romanowom. Czy to źle? Żadną miarą – temat jest niezmiernie ciekawy i sam w sobie wystarcza, żeby utrzymać zainteresowanie czytelnika. • Interesujące jest dla mnie to, jak w dzisiejszej Rosji funkcjonuje pamięć o carskiej rodzinie i jak historia ostatnich Romanowów nadal obecna jest w przestrzeni miasta oraz w świadomości ludzi. Jekaterynburg staje się dzięki temu nie tylko miejscem na mapie, ale również swoistą przestrzenią pamięci, w której historia przeplata się ze współczesnością. • Książka jest napisana sprawnie i czyta się ją z zain­tere­sowa­niem­. Mimo to czegoś mi w niej zabrakło. Mam poczucie, że autor mógł jeszcze szerzej wykorzystać potencjał samego miasta i jego współczesnej rzeczywistości, a nieco mniej koncentrować się na Romanowach. Nie zmienia to jednak faktu, że temat został przedstawiony ciekawie i daje sporo do myślenia. • Mimo pewnego niedosytu książkę polecam. • 📖 23:49 · 28.08.2026 · 84/2026 · (P)