Aktywność użytkowników
Na tej stronie można przeglądać najnowsze wpisy na blogach, recenzje, oceny książek itp.
Po zalogowaniu się można te wpisy filtrować, np. wg obserwowanych użytkowników.
Na tej stronie można przeglądać najnowsze wpisy na blogach, recenzje, oceny książek itp.
Po zalogowaniu się można te wpisy filtrować, np. wg obserwowanych użytkowników.
Najnowsze wpisy na blogach
-
Happening czytelniczy „Jak nie czytam, jak czytam” 2026Biblioteka Publiczna w Węgrzcach oraz Szkoła Podstawowa im. Stanisława Wyspiańskiego w Bibicach zapraszają uczniów z klas nauczania początkowego do wzięcia udziału w próbie pobicia rekordu Polski w masowym publicznym czytaniu książek w jednym momencie. Na wszystkich zainteresowanych czekamy we piątek 19 czerwca o godz. 13:00 w siedzibie szkoły. • Przedsięwzięcie jest przeprowadzane w ramach ogólnopolskiej akcji „Jak nie czytam, jak czytam”, organizowanej przez redakcję miesięcznika Biblioteka w Szkole. • [Obraz]
-
Spotkanie z panią prof. dr hab. Dorotą Simonides – prawdziwe święto słowa i tradycjiSpotkanie z panią prof. dr hab. Dorotą Simonides – prawdziwe święto słowa i tradycji! 📖✨ • Dziś mieliśmy ogromny zaszczyt gościć w Gminnej Bibliotece Publicznej im. Adama Mickiewicza w Gogolinie panią prof. dr hab. Dorotę Simonides – wybitną znawczynię kultury ludowej, folkloru i języka, osobę od lat z wielką pasją pielęgnującą polskie dziedzictwo i przekazującą je kolejnym pokoleniom. • Podczas spotkania pani profesor z niezwykłą swobodą, humorem i ciepłem opowiadała o swojej najnowszej publikacji – „Księdze Bajek Opolskich”. Była to fascynująca podróż do świata ludowej mądrości, dawnych opowieści i wartości, które mimo upływu lat wciąż pozostają niezwykle aktualne. Nie zabrakło barwnych anegdot, ciekawostek językowych oraz poruszających wspomnień. 🌾🗣️ • Spotkanie w mistrzowski sposób poprowadziła prof. Janina Hajduk-Nijakowska – ceniona literaturoznawczyni i badaczka kultury. • Jesteśmy ogromnie wdzięczni Pani Profesor za przyjęcie zaproszenia, poświęcony czas oraz niezwykle inspirujące chwile. Słowa podziękowania kierujemy również do Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej w Opolu za nieocenioną pomoc w organizacji tego wydarzenia. 🤝 • Serdecznie dziękujemy wszystkim uczestnikom za obecność i wspólnie spędzony czas. Wierzymy, że to wyjątkowe spotkanie na długo pozostanie w pamięci każdego z nas i stanie się zachętą do częstszego sięgania po literaturę oraz odkrywania piękna regionalnych tradycji. 🌟 • Gogolin #Kultura #Tradycja #DorotaSimonides #KsięgaBajekOpolskich #Śląsk #Literatura #SpotkanieAutorskie • [Link]
-
Wycieczki do Jaskini Głębokiej w Podlesicach w ramach projektu „Literackie wędrowanie – książka jako przestrzeń integracji”🌲📚W dniach 6 i 7 lipca 2026 roku uczestnicy projektu „Literackie wędrowanie – książka jako przestrzeń integracji” wzięli udział w wycieczkach do Jaskini Głębokiej w Podlesicach, położonej na malowniczej Jurze Krakowsko-Częstochowskiej. Pierwszego dnia w wyjeździe uczestniczyli dorośli, a drugiego – dzieci.👱♀️👨🦳👧👨🦱 • Po zbiórce przy Gminnej Bibliotece Publicznej w Poraju grupa wyruszyła autokarem 🚌w kierunku Podlesic. Na miejscu uczestnicy mieli okazję zwiedzić Jaskinię Głęboką z przewodnikiem, poznając jej historię, budowę oraz niezwykłe formy skalne. Spacer po jurajskich szlakach pozwolił podziwiać piękno przyrody i charakterystyczne wapienne ostańce.🏞️🦇🐾🌲 • Wycieczki były doskonałą okazją do integracji uczestników, wspólnego spędzenia czasu oraz zdobywania wiedzy o walorach przyrodniczych regionu. W nawiązaniu do założeń projektu rozmawiano również o literaturze związanej z Jurą Krakowsko-Częstochowską i zachęcano do sięgania po książki opisujące historię oraz przyrodę tego wyjątkowego miejsca.📚 • Wyjazdy przebiegły w miłej i przyjaznej atmosferze. Uczestnicy wrócili zadowoleni, bogatsi o nowe doświadczenia, wiedzę i wspomnienia. Dla wielu osób była to pierwsza okazja do zwiedzenia Jaskini Głębokiej oraz odkrycia uroków Jury Krakowsko-Częstochowskiej, co z pewnością zachęci ich do kolejnych podróży i poznawania lokalnego dziedzictwa. • Zwieńczeniem wycieczek było wyjątkowe "Ognisko Literackie", które stworzyło niepowtarzalną atmosferę sprzyjającą rozmowom, integracji i budowaniu relacji🙂🫂. Przy wspólnie rozpalonym ogniu uczestnicy dzielili się wrażeniami z wyjazdu, wspominali najciekawsze chwile oraz wymieniali doświadczenia zdobyte podczas realizacji projektu. Był to również czas inspirujących rozmów o książkach i literaturze, polecania ulubionych lektur oraz odkrywania nowych tytułów związanych z regionem Jury Krakowsko-Częstochowskiej. Spotkanie pokazało, że literatura potrafi łączyć ludzi, zachęcać do dialogu i wspólnego odkrywania świata. Ognisko stało się symbolicznym zwieńczeniem wycieczek – pełnym ciepła, wzajemnej życzliwości i inspiracji do dalszych literackich wędrówek.📚🏞️🚶➡️🚶♀️➡️ • Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury
-
Warsztaty literacko-przyrodnicze „Nocni mieszkańcy jaskiń”🦇 Pasjonujące warsztaty literacko-przyrodnicze „Nocni mieszkańcy jaskiń” poprowadziła dobrze znana uczestnikom Katarzyna Guzik – leśnik, przyrodnik, przewodnik terapii lasem oraz znawczyni życia nietoperzy z Nadleśnictwo Złoty Potok, Lasy Państwowe . 🌳 • 👀 Podczas spotkania uczestnicy mieli okazję zobaczyć różne rodzaje schronień dla nietoperzy oraz poznać wiele fascynujących faktów o tych niezwykłych ssakach. • Dowiedzieli się między innymi, że jeden nietoperz potrafi w ciągu jednej nocy zjeść nawet około 1200 komarów i innych owadów 🦟, dzięki czemu jest sprzymierzeńcem człowieka w naturalnym ograniczaniu liczby uciążliwych szkodników. • 💡 Warsztaty były także okazją do obalenia najpopularniejszych mitów: • ✔️Nietoperze nie są ptakami, lecz ssakami. • ✔️Nie wkręcają się we włosy, nie są ślepe – widzą, jednak podczas polowania przede wszystkim wykorzystują echolokację. 📡 • ✔ Samice rodzą zazwyczaj jedno młode, które karmią mlekiem przez około dwa miesiące. • ✔ Co ciekawe, matka rozpoznaje swoje potomstwo po zapachu i głosie. ❤️ • 🇵🇱 Uczestnicy poznali również gatunki występujące w Polsce i na Jurze. W naszym kraju żyje 28 gatunków nietoperzy, z czego aż 18 można spotkać na Jurze. • Największym z nich jest borowiec wielki, a do najbardziej znanych należą m.in. nocek duży, nocek rudy, mopek, podkowiec mały oraz karlik. 🦇 • 🏡 Nie zabrakło również praktycznych wskazówek dotyczących postępowania w sytuacji, gdy nietoperz przypadkowo wleci do domu lub zaplącze się w firance. • Przypomniano także, że wszystkie gatunki nietoperzy występujące w Polsce są objęte ochroną. 🌿 • 👧👦🧑 Wydarzenie obejmowało dwa warsztaty – osobny dla dzieci oraz osobny dla dorosłych. • Było to niezwykle ciekawe i inspirujące spotkanie, które pozwoliło uczestnikom lepiej poznać tajemniczy świat nocnych mieszkańców naszych lasów i jaskiń oraz spojrzeć na nietoperze z zupełnie nowej perspektywy. 🌙🦇✨ • 🦇 Najmłodsi uczestnicy z dużym zaangażowaniem wzięli udział w części plastycznej warsztatów. ✂️ • Dzieci wycinały z papieru sylwetki nietoperzy, a następnie 🎨 kolorowały je według własnych pomysłów. • Powstały barwne i pomysłowe prace, które były doskonałym uzupełnieniem zdobytej wiedzy o tych niezwykłych ssakach oraz miłą pamiątką ze spotkania. 😊 • 📚 Warsztaty odbyły się w Gminnej Bibliotece Publicznej w Poraju w ramach projektu „Literackie wędrowanie – książka jako przestrzeń integracji”, realizowanego w programie Partnerstwo dla Książki 2026. • Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury.
-
Gabinety słynnych pisarek – Jane AustenCzy miejsce ma wpływ na twórczość? • Zachęcając Was do udziału w konkursie fotograficznym „Twórcza przestrzeń autorki” przybliżamy przestrzenie twórczości słynnych pisarek – dzisiaj zapraszamy do miejsc, w których tworzyła Jane Austen. • Na dziewiętnaste urodziny w roku 1794, kiedy Jane pisała powieść pt. ”Rozważna i romantyczna” na plebanii Steventon, otrzymała od ojca „mały mahoniowy sepecik z podłużną szufladą i szklanym kałamarzem”. Sepecik miał kilka przegródek, można było go złożyć i zamknąć, unieść spadzisty skórzany wewnętrzny pulpit i wsunąć coś pod spód, czy schować coś w małej bocznej szufladce. Był to dowód, że pisarstwo Jane zaczęło być traktowane jako coś poważniejszego niż tylko jeden z jej kunsztów. Rok później dostała własny pokój – jedna z sypialni nad jadalnią została przekształcona w osobny pokoik, który łączył się z następnym, mniejszym, gdzie sypiały Jane i jej siostra Cassandra. • Jak był umeblowany pokój, w którym Jane napisała wczesne wersje swoich trzech pierwszych powieści („Rozważna i romantyczna”, „Duma i uprzedzenie”, „Mansfield Park”), wiemy z rachunków jej ojca w dziale meblarskim pana Johna Ringa w sąsiednim miasteczku targowym Basingstoke (budynek z czerwonej cegły zachowany jest do dzisiaj). Proste, tanio wyposażone wnętrze wzbogacone było drobnymi cennymi skarbami. Znajdował się tam dywan z czekoladowym tłem, pod ścianą naprzeciw kominka była malowana szafka z półkami na książki oraz pianoforte – własność Jane. Na ścianach widniała niebieska tapeta i żółty sosnowy karnisz. Najważniejsze przedmioty w pokoju znajdowały się pod lustrem „na stole między oknami”. „Były to dwa owalnego kształtu pudła na robótki, wyrabiane w Tonbridge, a zawierające baryłki z kości słoniowej, a w nich szpule jedwabiu, taśmy do mierzenia itd.” A zatem w tym pokoju Jane nie tylko tworzyła literaturę, również szyła i ozdabiała. Obok pudeł leżały typowe drobne ręcznie robione przez Jane przedmioty i podarki – tanie cenne pamiątki przyjaźni, np. Jane w prezencie dla swojej przyjaciółki Mary Lloyd, która później została jej bratową, zrobiła „gosposię” – czyli woreczek ze szpilkami z przesłaniem. • Jane, będąc poza domem, w listach wspominała o przyjemności pisania ze swojego własnego pokoju i posiadania w nim różnych wygód. • Więcej możecie dowiedzieć się z książki Lucy Worsley „Jane Austen w domu – biografia ulubionej pisarki wszystkich kobiet”. • Konkurs ph. „Twórcza przestrzeń autorki” jest organizowany w ramach projektu „HERstory – odkryj kobiecą siłę w książkach” dofinansowanego ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury. • Konkurs fotograficzny regulamin, karta zgłoszenia. • [Obraz] • jane-austen-w-domu-b-iext167083165-643x1024.avif
Najnowsze recenzje
-
-
Listy z Polski • Autor: Joseph Roth • Moja ocena: ★★★★★★★★☆☆ (8/10) • Bardzo ciekawy zbiór listów i reportaży z okresu dwudziestolecia międzywojennego. Najbardziej zainteresowała mnie perspektywa autora oraz obraz świeżo odrodzonego państwa polskiego, widzianego oczami zagranicznego obserwatora. To spojrzenie jest momentami zaskakujące, ale właśnie dzięki temu pozwala dostrzec rzeczy, które dla współczesnych Polaków mogły być wówczas zupełnie oczywiste. • Joseph Roth w interesujący sposób porusza również kwestie mniejszości narodowych zamieszkujących II Rzeczpospolitą oraz charakterystycznego dla tamtych czasów przywiązania Polaków do wojska i spraw państwowych. Szczególnie wartościowe jest to, że nie ogranicza się do prostych ocen, lecz stara się pokazać złożoność opisywanej rzeczywistości. • Książka kończy się niezwykle interesującą polemiką dotyczącą mniejszości niemieckiej w Polsce. Dyskusja ta prowadzona jest na bardzo wysokim poziomie i pokazuje, że nawet w sprawach budzących silne emocje można prowadzić rzeczową debatę. Warto jednocześnie pamiętać, że autor nie ukrywa swojego przywiązania do niemieckiego kręgu kulturowego, co miejscami wpływa na sposób, w jaki interpretuje opisywane wydarzenia. • Całość została napisana bardzo dobrym językiem. Roth nie tyle ocenia Polskę, ile stara się ją zrozumieć i opisać, co sprawia, że książka pozostaje wartościową lekturą również z perspektywy współczesnego czytelnika. • 📖 18:08 · 11.07.2026 · 66/2026 · (P)
-
Bardzo poruszająca pozycja. Myślę, że wiele kobiet odnajdzie w postaci Zofii swój mały pierwiastek. Zakończenie absolutnie niespodziewane i poruszające. Polecam.
-
-
Nie podobała mi się ta historia, jestem rozczarowana. • Odniosłam wrażenie, że ta książka została napisana niepotrzebnie. Jakby autorka chciała na siłę wydłużyć życie Larysy, ale zrobiła to jakoś bez pomysłu. • Najsłabsza część, przekombinowana, praktycznie bez akcji. Coś tam się niby dzieje, ale zabójca jakby wymyślony na siłę... Szkoda... • Umęczyła mnie. Jak dla mnie jest zbyt monotonnie, chwilami wieje nudą.