Joanna Bator, Ciemno, prawie noc • Książka Joanny Bator - „Ciemno, prawie noc” - to powieść nagrodzona NIKE 2013, utwór wielowątkowy i skomplikowany, ale ubrany w atrakcyjną formę kryminału. Towarzyszymy dziennikarce Alicji w prowadzeniu śledztwa, które wiedzie ją do rodzinnego miasta - Wałbrzycha. Wyprawa okazuje się ważna również dla niej samej – musi zmierzyć się z rodzinnymi tajemnicami, poznać wydarzenia z przeszłości, odnowić dawne znajomości. Autorka czyni liczne aluzje do aktualnej sytuacji naszego kraju, w Wałbrzychu, jak w soczewce, skupiają się konflikty społeczne, a spory i różnice w poglądach prowadzą do sytuacji niebezpiecznych, a czasem groteskowych. Niezwykły jest klimat utworu – wraz z bohaterką wędrujemy przez ciemne, podziemne miasto przypominające labirynt, poznajemy historię zamku Książ i jej właścicielki, a także głęboko skrywane traumy z czasów II wojny światowej. • Ewa Klimasek – PBP Oborniki •

„Poeta bez mistrzów, mistrz bez naśladowców” - tak trafnie wskazał miejsce Bolesława Leśmiana w polskiej kulturze prof. Edward Balcerzan, podkreślając tym samym oryginalność i niezwykłość jego dzieła. • W roku 2017 obchodzimy 140. rocznicę urodzin poety i 80. rocznicę jego śmierci. Z tej okazji nasz księgozbiór wzbogacił się o pracę prof. Jacka Trznadla „Kalendarium Leśmianowskie” - pierwszą publikację o życiu i twórczości Leśmiana w układzie chronologicznym. Ukazała się ona w roku ubiegłym nakładem Państwowego Instytutu Wydawniczego. Autor we wstępie podkreśla, że wiemy o poecie niewiele – jego biografia pełna jest luk, większość dokumentów i listów zaginęła, ludzie znający go przekazywali głównie obiegowe sądy. Nie prowadził również Leśmian żadnych zapisków, dziennika, a wspomnienia córek budzą niekiedy kontrowersje. Zatem rekomendowane kalendarium będzie przede wszystkim odtworzeniem drogi twórczej. Warto również pamiętać, że Leśmian to pseudonim artystyczny wymyślony przez krewnego pisarza, Antoniego Lange, w dokumentach urzędowych twórcy i jego rodziny widnieje nazwisko Lesman. Zachowało się niewiele prywatnych zdjęć poety, zamieszczone w pracy fotografie pochodzą przede wszystkim z dokumentów. Kalendarium obejmuje nie tylko lata życia Leśmiana, zawiera również informacje o przodkach, omawia pierwszy okres recepcji po śmierci artysty do wybuchu II wojny światowej i najważniejsze fakty po 1939 roku. Uzupełnieniem jest aneks prezentujący poetę w oczach współczesnych. • Ksawery Glinka w paryskiej „Kulturze” we „Wspomnieniu o Leśmianie” pisał: „... posiadał Leśmian swoisty wdzięk, jakiś czar niezwykły, który zjednywał mu ludzi ....” Mamy nadzieję, że ujęta w kolejne daty opowieść o poecie potwierdzi tę opinię, poszerzy wiedzę o jego życiu i spuściźnie literackiej. • Ewa Klimasek - PBP Oborniki

Pomocą dla nauczyciela polonisty w szkole podstawowej i gimnazjum będzie książka prof. Bogumiły Kaniewskiej „Henryk Sienkiewicz” wydana w Poznaniu przez oficynę Podsiedlik - Raniowski i Spółka w serii „Portrety Polaków”. Praca w przystępny sposób omawia dzieciństwo i młodość przyszłego laureata Nagrody Nobla, początki kariery, podróż do Ameryki i dojrzałą twórczość. Ukazuje życie osobiste, działalność polityczną i społeczną, a także lata światowej sławy. Jest bogato ilustrowana i uzupełniona kalendarium życia i twórczości. • Ewa Klimasek - PBP Oborniki

Anna Fatyga, Literatura i ekran, czyli spotkania z filmem na lekcjach języka polskiego • Polonistom polecamy książkę Anny Fatygi „Literatura i ekran, czyli spotkania z filmem na lekcjach języka polskiego” Jest to przewodnik skierowany do nauczycieli gimnazjów i szkół ponadgimnazjalnych, który pomoże zaplanować i przeprowadzić lekcje poświęcone tematyce filmowej. Obejmuje on cztery zagadnienia: szkoła a edukacja filmowa, metody pracy z filmem, wybrane filmy z twórczości polskich reżyserów i klasycy kinematografii światowej. Omówiono filmy polskie: „Abel, twój brat” J. Nasfetera, „Defiladę” A. Fidyka, „Dług” K. Krauze, „Eroicę” A. Munka, „Popiół i diament” A. Wajdy i „Rejs” M. Piwowskiego. Klasycy kina to: Ingmar Bergman, Charles Chaplin, Federico Fellini, Akira Kurosawa i Orson Welles. • Ewa Klimasek – PBP Oborniki •

Tomasz Mizerkiewicz, Literatura obecna. Szkice o najnowszej prozie i krytyce • „Literatura obecna. Szkice o najnowszej prozie i krytyce” to praca profesora UAM Tomasza Mizerkiewicza wydana przez UNIVERSITAS w serii KRYTYKA XX i XXI WIEKU. Została ona pomyślana przez autora jako dzieło z tezą, co podkreśla tytuł – literatura, mimo że marginalizowana, jest obecna w życiu społecznym ze względu na podejmowaną problematykę. We wstępie prof. Mizerkiewicz wyraża opinię, że stała się ona wręcz „ekspertką od obecności”. • Praca została podzielona na osiem części – pierwsza prezentuje trzy spojrzenia na historię polskiej literatury po roku 1989, druga opisuje proces odchodzenia od postmodernizmu, trzecia skupia się na tematyce literatury najnowszej i zatytułowana została „Znowu Polska, znowu polityka”, rozdział czwarty podejmuje tematykę żydowską i genderową, piąty omawia fantastykę, kryminał i powieść historyczną, szósty zajmuje się debiutami literackimi i dziełami późnymi, kolejny fragment odnosi się do utworów autobiograficznych i metaliterackich, a ostatni, ósmy, dotyczy współczesnej krytyki literackiej. • Poszczególne części zawierają analizy najbardziej reprezentatywnych tytułów, a wśród nich tak atrakcyjnych jak „Bieguni” Olgi Tokarczuk, „Cały czas” Janusza Andermana, „Piaskowa Góra” Joanny Bator czy „Lód” Jacka Dukaja, a także wiele innych – nagradzanych i szeroko komentowanych. Książka podpowiada, co w polskiej prozie najnowszej warte jest przeczytania, a co można bez szkody odłożyć na półkę w księgarni lub bibliotece. Stanowi też znakomitą pomoc dla studentów polonistyki ostatniego roku i nauczycieli szkół ponadgimnazjalnych, którzy chcą zapoznać młodzież z najciekawszymi zjawiskami w literaturze współczesnej. • Ewa Klimasek – PBP Oborniki •