Książka ukazuje brutalną rzeczywistość przemysłu rozrywkowego, w którym dziecko często przestaje być dzieckiem, a staje się narzędziem do realizacji cudzych ambicji. Zwrócono uwagę na ogromną presję, jakiej od najmłodszych lat poddawana była autorka.

Matka Jennette podporządkowała życie córki marzeniu o sławie, wymuszając udział w castingach i kontrolując niemal każdy aspekt jej codzienności. Dyskusja skupiła się wokół problemu niespełnionych ambicji rodziców, którzy próbują realizować własne marzenia kosztem dzieci, nie dostrzegając ich potrzeb, wrażliwości i prawa do samodzielnych wyborów.
Szczególnie poruszający okazał się temat psychicznych konsekwencji życia pod ciągłą kontrolą i presją sukcesu. Bohaterka bowiem przez lata zmagała się z zaburzeniami odżywiania, uzależnieniami i poczuciem utraty własnej wartości. McCurdy bardzo szczerze pokazuje niszczący wpływ traum na psychikę człowieka oraz na relacje z innymi ludźmi. Życie w cieniu toksycznej „miłości” matki sprawiło, że Jennette długo nie potrafiła odróżnić troski od manipulacji i emocjonalnego uzależnienia.
Ważnym elementem dyskusji była również przemiana bohaterki, która dokonała się dzięki terapii i stopniowemu konfrontowaniu się z bolesną przeszłością. Pisarka zaczęła odzyskiwać kontrolę nad własnym życiem, choć droga do tego celu nie była prosta. Jednak jej rezultaty przedstawione w książce niosą także nadzieję — książka pokazuje, że możliwe jest uwolnienie się od niszczących nas relacji i budowanie siebie na nowo, zgodnie z własnymi wewnętrznym ,,ja".
Książka Jennette McCurdy okazała się niezwykle mocnym i ważnym głosem w dyskusji o zdrowiu psychicznym, rodzinnych traumach oraz cenie sławy osiąganej zbyt wcześnie. Klubowiczki zgodnie przyznały, że jest to lektura trudna, ale potrzebna — skłaniająca do głębszego spojrzenia na relacje międzyludzkie i konsekwencje wywierania presji na młodych ludziach.

Podczas pierwszych zajęć uczniowie poznali podstawy retoryki i sztuki argumentacji, ucząc się budowania przekonujących wypowiedzi oraz rozpoznawania błędów logicznych. Kolejne spotkania poświęcone były sylwetkom Bolesława Chrobrego i Kazimierza Wielkiego.

Młodzież miała okazję poszerzyć wiedzę o najważniejszych wydarzeniach z czasów panowania obu monarchów oraz ich wpływie na rozwój państwa polskiego. Istotnym elementem cyklu było również spotkanie autorskie z Pawłem Wakułą – pisarzem i ilustratorem książek historycznych dla dzieci i młodzieży. Autor w przystępny i humorystyczny sposób przybliżył uczniom początki państwa polskiego oraz realia średniowiecznej Polski, wzbogacając spotkanie pokazem rysunku i licznymi ciekawostkami historycznymi. Zwieńczeniem projektu była inscenizowana rozprawa sądowa, podczas której uczniowie wcielili się w role obrońców, oskarżycieli i świadków, oceniając zasługi Bolesława Chrobrego i Kazimierza Wielkiego dla Polski. Uczestnicy wykazali się dużą wiedzą historyczną, umiejętnością argumentacji oraz wysoką kulturą dyskusji. Gratulujemy Pani wychowawczyni oraz wszystkim uczestnikom!

Uczestniczki spotkania zwróciły uwagę na sposób, w jaki społeczność bezgranicznie zawierza swoje decyzje autorytetowi Kościoła, często rezygnując z własnego osądu. Podkreślono jednak, że sama wiara nie stoi w opozycji do nauki – problem pojawia się wtedy, gdy przybiera ona formę ślepego podp­orzą­dkow­ania­ lub rygorystycznego, dosłownego traktowania prawd wiary, które wypiera zdrowy rozsądek i odpo­wied­zial­ność­ za drugiego człowieka (mimo pogarszającego się stanu dziewczynki, jej głodzenie jest traktowane jako „cud”, a nie zagrożenie życia).

Szczególnie poruszająca była bierność rodziców, którzy zamiast reagować, utwierdzają się w przekonaniu o wyjątkowości sytuacji i pozwalają na dalsze cierpienie dziecka. Zwrócono jednak uwagę, że nie wszyscy pozostają obojętni – niektórzy bohaterowie, widząc zagrożenie, próbują w delikatny sposób odwieść dziewczynkę od postu (głodówki), nie chcąc jednocześnie podważać jej przekonań religijnych ani jej ranić.
W trakcie rozmowy zauważono również pewien paradoks: ci sami ludzie, którzy deklarują głęboką religijność, równolegle wierzą w zabobony – jak wieszanie szmat na drzewie, by „oddać” ból, czy zostawianie misek z mlekiem dla skrzatów, aby te nie krzywdziły domowników. Pokazuje to, że ich wiara nie zawsze opiera się na refleksji, lecz raczej na lęku i potrzebie znalezienia wyjaśnienia dla trudnych zjawisk. Sama potrzeba uzyskania cudu pełni rolę gwarantu ich wiary, utwierdzając ich w przekonaniu o jej słuszności (pragną czegoś namacalnego a nie zasłyszanego).
Omówiono także momenty, w których bohaterowie posuwają się do manipulacji i oszustwa, aby podtrzymać przekonanie o cudzie. Wskazano, że pragnienie potwierdzenia wiary za wszelką cenę może prowadzić do przekroczenia granic moralnych i ignorowania podstawowych wartości, takich jak życie i zdrowie dziecka.
Na zakończenie spotkania pojawiła się refleksja, że powieść ostrzega przed wypaczeniem wiary. Pozostawiono otwarte pytanie: gdzie przebiega granica między wiarą a niebezpiecznym złudzeniem – i czy w sytuacjach granicznych potrafimy ją rozpoznać?