Uczestniczki spotkania zwróciły uwagę na sposób, w jaki społeczność bezgranicznie zawierza swoje decyzje autorytetowi Kościoła, często rezygnując z własnego osądu. Podkreślono jednak, że sama wiara nie stoi w opozycji do nauki – problem pojawia się wtedy, gdy przybiera ona formę ślepego podp­orzą­dkow­ania­ lub rygorystycznego, dosłownego traktowania prawd wiary, które wypiera zdrowy rozsądek i odpo­wied­zial­ność­ za drugiego człowieka (mimo pogarszającego się stanu dziewczynki, jej głodzenie jest traktowane jako „cud”, a nie zagrożenie życia).

Szczególnie poruszająca była bierność rodziców, którzy zamiast reagować, utwierdzają się w przekonaniu o wyjątkowości sytuacji i pozwalają na dalsze cierpienie dziecka. Zwrócono jednak uwagę, że nie wszyscy pozostają obojętni – niektórzy bohaterowie, widząc zagrożenie, próbują w delikatny sposób odwieść dziewczynkę od postu (głodówki), nie chcąc jednocześnie podważać jej przekonań religijnych ani jej ranić.
W trakcie rozmowy zauważono również pewien paradoks: ci sami ludzie, którzy deklarują głęboką religijność, równolegle wierzą w zabobony – jak wieszanie szmat na drzewie, by „oddać” ból, czy zostawianie misek z mlekiem dla skrzatów, aby te nie krzywdziły domowników. Pokazuje to, że ich wiara nie zawsze opiera się na refleksji, lecz raczej na lęku i potrzebie znalezienia wyjaśnienia dla trudnych zjawisk. Sama potrzeba uzyskania cudu pełni rolę gwarantu ich wiary, utwierdzając ich w przekonaniu o jej słuszności (pragną czegoś namacalnego a nie zasłyszanego).
Omówiono także momenty, w których bohaterowie posuwają się do manipulacji i oszustwa, aby podtrzymać przekonanie o cudzie. Wskazano, że pragnienie potwierdzenia wiary za wszelką cenę może prowadzić do przekroczenia granic moralnych i ignorowania podstawowych wartości, takich jak życie i zdrowie dziecka.
Na zakończenie spotkania pojawiła się refleksja, że powieść ostrzega przed wypaczeniem wiary. Pozostawiono otwarte pytanie: gdzie przebiega granica między wiarą a niebezpiecznym złudzeniem – i czy w sytuacjach granicznych potrafimy ją rozpoznać?

Spotkanie, będące częścią cyklu „Śladami królów i sztuki słowa”, koncentrowało się wokół książek '”Jak zbudowałem Polskę – Mieszko I”, „Jak zostałem królem – Bolesław Chrobry”. oraz „Jagiełło pod prysznicem”. W przystępny i pełen humoru sposób pisarz przybliżył uczniom początki państwa polskiego, opowiadając o czasach pierwszych władców oraz prezentując ciekawe wydarzenia ze średniowiecznej historii Polski. Zdradził również wiele interesujących faktów z życia władców.

Autor z wprawą narysował Bolesława Chrobrego, a barwnym i pełnym humoru językiem opowiedział o realiach epoki, w której żył.

Spotkanie było niezwykle interesującym i wartościowym doświadczeniem dla uczniów, pozwalającym spojrzeć na historię z zupełnie innej, bardziej przystępnej perspektywy

Szczególną uwagę poświęcono postaci Rozalii, która mimo własnych trudności wykazuje ogromną troskę o Zuzannę i jej córkę – wspiera je w codziennych problemach, pomaga przetrwać trudne chwile i zapewnia im poczucie bezpieczeństwa. Jej postawa pokazuje, że siła może przejawiać się w opiece nad innymi i gotowości do poświęceń.

Dyskusja dotyczyła również poszukiwania własnej tożsamości oraz drogi do samorealizacji, które każda z bohaterek przechodzi na swój sposób. Zauważono, że istotną rolę odgrywa także siła tkwiąca we wrażliwości – emocje i przeżycia nie są oznaką słabości, lecz źródłem wewnętrznej mocy.
Autorka powieści porusza problem relacji między kobietą a oczekiwaniami społecznymi, które często ograniczają ich wybory i narzucają określone role. Rozalia miała być przykładną żoną, doskonałą panią domu i koniecznie jej zadaniem było urodzenie syna. Z kolei Zuzanna zmagała się z presją społeczną dotyczącą jej wyborów życiowych i relacji (miłość do żonatego mężczyzny i samotne wychowywanie dziecka). Miało to wpływ na poczucie jej własnej wartości. Ada jako kobieta otrzymała zakaz studiowana, a to było jej wielkim marzeniem. Każda z nich odnajduje w sobie pewne pokłady odwagi bycia sobą. Ta odwaga pozwala bohaterkom przeciwstawiać się schematom i odnaleźć własną drogę w życiu.
W dzisiejszych czasach podejmowanie decyzji nie jest już tak utrudnione, ale nadal możemy skłaniać się do refleksji nad rolą kobiet we współczesnym świecie oraz nad ich wewnętrzną siłą, która jest ,,paliwem" do wszystkich działań.