Przeczytałam, bo chciałam się przekonać czy faktycznie jest taka zła jak wiele osób mówi. • Nie da się o tej książce powiedzieć absolutnie nic pozytywnego, nie ma tu nic godnego uwagi, bełkot faceta po 30-stce, prawnika, którego zaklasyfikowałabym jako erotomana. • Gniot!

Drugi tom opowieści o mieszkańcach Konstancina, tym razem o kochankach. Książka utrzymana jest w podobnym klimacie, jak jej poprzedniczka. Napisana równie łatwym stylem, czyta się błyskawicznie Po lekturze tej ksiażki można odnieść wrażenie, iż świat celebrytek, show businessu, polityki, to świat niezwykle zepsuty..Czysta kalkulacja i pieniądz. • Nie jest to pozycja wielce wybitna, ale taka odskocznia.

Poruszająca historia o trudnych losach czwórki przyjaciół z wojska, których wspaniałe plany na świetlaną przyszłość przerwał okrutny los.. • Świetna książka, bardzo życiowa fabuła. • Warta przeczytania.

Pierwszy tom otwierający cykl książek z podwarszawskim Konstancinem w tle. • Powieść ta z pewnością otwiera oczy na świat, do którego nie mamy dostępu my - zwykli ludzie. Może i lepiej, że nie mamy. • Luksusowa willa, czarna karta kredytowa bez limitu, najdroższe marki i ekskluzywne przyjęcia. Życie na szczycie społeczeństwa jawi się jako spełnienie marzeń wielu ludzi. • Książkę czyta się bardzo szybko ,ale czy wnosi coś w życie? • Przeczytałam tę książkę z ciekawości i chęci poznania. „ wybranej części społeczeństwa". • „Świat", który odkryła przede mną Ewelina Ślotała tylko budzi niesmak. • Jej narracja jest dynamiczna, niekiedy brutalnie szczera. • Ślotała pisze prostym, ale mocnym językiem.

To moja pierwsza książka Katarzyny Bondy i chyba ostatnia. • Wymęczyłam do końca tylko ze względu na to że to opowieść kryminalna na kanwie prawdziwych wydarzeń. • Ta historia miała potencjał ale niestety wykonanie było słabe, spłycona i sprowadzona do schematu - naiwne kobiety kontra uroczy brutal. • Dialogi są płytkie, brak jakichkolwiek emocji, napięcia, jakiejś nutki tajemnicy. Przeszkadzało mi przeskakiwanie między różnymi datami i wydarzeniami przez co miałam wrażenie chaotyczności. • Nie wiem, jak można było tak wielowątkową opowieść opartą na mocnych, prawdziwych wydarzeniach odedrzeć z napięcia i nadać jej urok bezsmakowej papki.