Pinokio wbrew pozorom nie jest bajką łatwą ani przyjemną, ale na pewno potrzebną. Wersja muzyczna świetnie ukazuje jego naiwność, ale także wewnętrzny konflikt i dobroć. Świetnie ukazana jest 'zła' strona tego świata razem z jego pokusami i żądzami. Tak naprawdę to bajka o dokonywaniu wyborów - tych dobrych i tych złych, co wersja muzyczna świetnie eksponuje.

Perfekcyjnie przeniesione niedorzeczność i wariactwo uniwersum Alicji w Krainie Czarów na wersję muzyczną. Świetna Magdalena Zawadzka jako Alicja śpiewa uroczo szukając wyjścia ze swojej wyśnionej sytuacji.

Fantastyczna rola Magdaleny Zawadzkiej jako Calineczki, która wydaje się urocza i niewinna, ale wie jak stawiać granice, a przynajmniej próbuje. Opowieść muzyczna zachowuje świetną równowagę pomiędzy dialogiem i piosenką, a utwory nuci się jeszcze długo po przesłuchaniu całej płyty.

Bodajże najbardziej wygórowane muzycznie bajki, których słuchałam z winyli. Słuchając mialam wrażenie wyższego poziomu muzycznego opowiadania fabuły, a piosenki nie były z serii tych, które każdy aktor może zaśpiewać. Raczej dla starszych dzieci i dla koneserów, co tylko podkreśla dopieszczenie utworów i reżyserii przez ekipę.

Plastusiowy Pamiętnik to dla mnie więcej niż po prostu książka - to była pierwsza książka, którą samodzielnie przeczytałam jako dziecko i z której dowiedziałam się o tym jak wesoło może być w piórniku. Po wersję muzyczną sięgnęłam z obawą czy sprosta moim wygórowanym oczekiwaniom, ale okazało się, że reżyserowi i aktorom udało się przenieść książkowy kameralny i ciepły klimat Plastusiowej Paczki. Piosenki są naprawdę urocze i świetnie oddają ducha przygód Plastusia. Irena Kwiatkowska jako Plastuś brzmi właśnie jak on - niewinnie, ale i czasami zadziornie. Z resztą głosy wszystkich przyborów szkolnych i uczniów są bardzo char­akte­ryst­yczn­e, z wysz­czeg­ólni­emie­m Macieja Damięckiego, który świetnie się spisał jako łobuz Witek.