"Łyski liczą do trzech" autorstwa Olgi Hund to groteskowa i zaangażowana społecznie powieść osadzona w czeskim Zlinie. Punktem wyjścia jest festyn integracyjny organizowany dla fikcyjnej mniejszości narodowej — Caaaków, którzy są obiektem uprzedzeń, stereotypów i nienawiści. Czechowie przypisują im absurdalne cechy: rzekome czary, jedzenie kotów czy „trzecie oko”. Podczas festynu policjant przypadkowo zabija caaakańskiego chłopca, co wywołuje zamieszki i społeczne napięcia. Trójka bohaterów: Janka, Marie oraz Amerykanin George wyrusza na poszukiwanie policjanta odpowiedzialnego za tragedię. • Choć akcja dzieje się w Czechach i dotyczy wymyślonej grupy etnicznej, książka wyraźnie odnosi się do realnych problemów Europy Środkowej — rasizmu, marginalizacji mniejszości i społecznej przemocy. Mimo pewnego upływu czasu nadal aktualna.

„Krótka wymiana ognia” opowiada o losach Romy Dąbrowskiej — starszej poetce, którą na przystanku zaczepia młody mężczyzna proszący o ogień do papierosa. To krótkie spotkanie uruchamia lawinę wspomnień i refleksji o pożądaniu, starzeniu się, relacjach rodzinnych i dawnych miłościach. Powieść ma jednak konstrukcję wielogłosową i rozproszoną. Historie różnych bohaterów — żon, córek, kochanek i partnerów — splatają się w opowieść o rodzinie rozpadającej się emocjonalnie i o kobiecej seksualności widzianej z różnych perspektyw. To nie jest klasyczna fabuła z linearną akcją. Rudzka bardziej buduje atmosferę i emocjonalne napięcie. Jak zwykle posługuje się językiem metaforycznym, chwilami brutalnym i bardzo rytmicznym. I choć jest to powieść, która otrzymała dwie ważne nagrody literackie na "naszym podwórku" to ze wszystkich książek tej autorki mi najmniej przypadła do gustu. Może jej fenomen nie do końca jest dla mnie aż taki zrozumiały... Cóż... Niemniej jednak polecam lekturę z uwagi na całokształt twórczości pani Rudzkiej, który cenię ogromnie.

"Bebechy" to baaardzo niebanalna rzecz na temat ludzkiego ciała. Autor w humorystyczny, bardzo bezpośredni sposób tłumaczy, jak działa organizm człowieka — od mózgu i układu trawiennego po różne „obrzydliwe” tematy, o których zwykle się nie mówi na lekcjach biologii. Pewnie każdego z Was nurtuje wiele pytań, dotyczących funkcjonowania naszych ciał. Mnie tak, dlatego z tym większym zain­tere­sowa­niem­ wsłuchiwałam się w lekturę. Przyznam, że nie wiedziałam dlaczego burczy nam w brzuchu, czego w wyniku ewolucji się "pozbyliśmy", albo jak reaguje nasz mózg w różnych sytuacjach. Najbardziej zabawny jest fragment o "wróżeniu z kolorów naszego moczu". Rewelacyjny!!! Książka jest napisana w lekkim stylu, pęka od ilości ciekawostek, a dobry humor dodaje większej ochoty na zdobywanie kolejnej dawki wiedzy. Autor unika szkolnego tonu i opisuje anatomię w sposób zabawny, ale jednocześnie naukowo rzetelny. Polecam wszystkim lekturę. Zwłaszcza w formie audiobooka, którego czyta sam autor. Jest naprawdę niesamowity!!! Czekam na kolejne audio z Adamem Mirkiem w roli głównej oczywiście.

"Rzeka Czerwona" to współczesna powieść obyczajowa, której akcja rozgrywa się w Dakocie Północnej, w okolicach Doliny Rzeki Czerwonej. Historia skupia się na mieszkańcach małego miasteczka Tabor, których losy splatają się wokół planowanego ślubu Kismet Poe i Gary’ego Geista. Gary jest niepewnym siebie dziedzicem farm, natomiast Kismet to impulsywna młoda kobieta próbująca odnaleźć własną drogę życiową. W tle pojawia się także Hugo — zakochany w Kismet outsider, który chce ją odzyskać. Ważną postacią jest również Crystal, matka Kismet, pracująca nocami przy transporcie buraków cukrowych i zmagająca się z lękiem o przyszłość córki oraz własne życie. To nie tylko zwykłą historia miłosna. Louise Erdrich pokazuje w swej książce kryzys amerykańskiej prowincji, problemy rolnictwa przemysłowego, skutki używania pestycydów i zmian klimatycznych oraz niepewność ekonomiczną po kryzysie lat 2008–2009. Jednocześnie skupia się także na opowiadaniu o samotności, rodzinie, duchowości i relacji człowieka z naturą. • "Rzeka czerwona" urzekła mnie swym stylem. Łączy w sobie realizm z elementami niemal halucynacyjnymi i poetyckimi. Codzienne życie miesza się tu z wizjami, poczuciem zagrożenia i dobrym humorem. Polecam gorąco. Bardzo dobra rzecz.

"Nieznośna lekkość bytu" to jedna z najs­łynn­iejs­zych­ powieści Milana Kundery. Było to też moje pierwsze spotkanie z twórczością tego pisarza. Książka opowiada o losach kilku bohaterów żyjących w Czechosłowacji w czasach komunizmu i po wydarzeniach Praskiej Wiosny 1968 roku. Główna postać to osoba Tomasza – chirurga i kobieciarza. Jego żoną jest Teresa, prócz niej poznajemy także malarkę Sabinę oraz Franz. • Książka łączy w sobie historię miłosną z filozoficznymi rozważaniami dotyczącymi takich kwestii jak pożądanie, wolność, odpo­wied­zial­ność­, pamięć czy historia. Jednak w największej mierze powieść skupia się przede wszystkim na pytaniach o sens życia i przypadkowość zachodzących w nim zdarzeń. Kundera pokazuje, jak decyzje i przypadkowe spotkania wpływają na ludzkie losy. Tytułowa „lekkość bytu” oznacza życie pozbawione trwałości i pewności. Skoro człowiek żyje tylko raz, trudno ocenić, czy jego wybory były właściwe. Jednocześnie ta lekkość może być „nieznośna”, bo daje poczucie pustki i braku oparcia. • Długo zwlekałam z przeczytaniem tej powieści i dobrze, że odczekała ona tak długi czas. Jest bowiem książką nietypową, głęboko refleksyjną, filozoficzną, przez co nie zawsze dobrze zrozumianą przez czytelników. Jest zarazem historią bohaterów i rozważaniem o ludzkiej egzystencji. Niebanalna, wartościowa i ponadczasowa lektura. Polecam.