Wkrótce Halloween. Tata Oli ma głowę pełną oryginalnych pomysłów na przerażający strój dla siebie. Oczywiście najpierw jego niezawodne pomysły muszą przejść odpowiedni test, nim zostaną przez tatę zaprezentowane na szkolnej zabawie. Jak zwykle to Ola staje się królikiem doświadczalnym w tej sprawie. Tata z uporem maniaka próbuje wystraszyć Olę. Ta jednak ma dość ojcowskich wygłupów i ma zamiar przestraszyć ojca, jak nigdy dotąd. W końcu wie, czego jej tatuś boi się najbardziej na świecie... Czeka na Was naprawdę upiorne przedstawienie. Udanej zabawy.

Ronjia Horgen ukradła klejnoty pewnej zamożnej rodzinie Maximilianów. Trafił za to do więzienia, ale niestety kosztowności do dziś nie zostały odnalezione. Do Tiril i Olivera trafia informacja o ucieczce złodziejki z więzienia. Ślad po niej zaginął. Wydostała się z aresztu wraz z brudną bielizną wywożoną do pralni. Furgonetka z nieczystościami dotarła do Elvestad, natomiast po Ronji ani śladu. Młodzi detektywi zabierają się do akcji. Dokładnie centymetr po centymetrze odtwarzają drogę furgonetki z więzienia, aż do pralni i wkrótce są już całkowicie pewni dlaczego nikt nie zorientował się, jak Horgen wydostała się ze swej celi. Najwyraźniej teraz postanowiła wrócić po ukryte klejnoty, by na nich zarobić i uciec w siną dal. Niestety Tiril i Oliver udaje się pokrzyżować jej niecne plany. Biżuteria zostaje odnaleziona, a Ronja schwytana. Brawo!!!

Tym razem wraz z bohaterami z Biura Dete­ktyw­isty­czne­go nr 2 wyruszamy na daleką północ. Tiril, Oliver i dziadek Franz muszą odnaleźć tajemniczy meteoryt, który jest fragmentem Gwiazdy Zimowej. Niestety jedyna osoba, posiadająca informacje na temat jego lokalizacji znajduje się w szpitalu. Mnóstwo wszędzie zalegającego na wyspie śniegu nie ułatwia im poszukiwań. Ale nie bez powodu dziadek od wiele lat należy do Klubu Odkrywców, by sobie nie poradzić z tą tajemniczą zagadką. Jak zwykle dzięki ogromnej czujności, spos­trze­gawc­zośc­i i dużemu doświadczeniu nasi detektywi doprowadzają i tą sprawę do końca. Są wprost genialni w łączeniu różnych faktów i poszlak ze sobą w jedną spójną całość. Nic nie umknie ich uwadze i bystrości umysłów. Polecam Wam lekturę i życzę udanej zimowej eskapady.

Któż z nas nie miewał takich problemów, jak Lucek? Gdy trudności z zasypianiem pojawiają się sporadycznie nie ma w tym nic złego. Ale u Lucka zdarza się to jednak zbyt często. Gdy zbliża się godzina zasypiania nasz bohater jest pełen energii i sen wcale, a wcale nie chce do niego przyjść… To wina Dzików Nieśpików, które szaleją w jego pobliżu i nie dają mu zasnąć. Należy temu szybko zaradzić, bo niewyspany Lucek, to Lucek w złej kondycji dnia następnego. Na wszystko znajdzie się jednak rada. I tak Lucek z pomocą swej rezolutnej i bystrej mamy w końcu odzyskuje władzę nad zasypianiem. Dziki Nieśpiki zostają utrzymane w ryzach. Lucek opanował technikę wyciszania się przed snem i od tej pory niesforne dziki już nie utrudniają mu zasypiania.

Akcja kolejnej powieści przygodowej z udziałem Tiril i Olivera ma swój początek w muzealnej sali. Bohaterowie udali się do galerii, by zobaczyć na własne oczy słynny obraz o tytule „Złodziej”. Jednak ich wprawne oczy, których z reguły nie da się prędko oszukać dostrzegają pewne nieścisłości. Obraz, na który właśnie spoglądają, a zdjęcie tego, zamieszczonego w katalogu wystawy znacznie różnią się pewnymi szczegółami. Szybko okazuje się, że mają do czynienia z nędzną kopią „Złodzieja”. Czyja to sprawka? Trzeba brać nogi za pas i wyruszyć tropem złodziejaszka. Tiril i Oliver liczą również na Wasze towarzystwo. Ja już rozwiązanie tej zagadki znam i gorąco zachęcam Was do wzięcia udziału w poszukiwaniach. Elvestad czeka. Udanej lektury.