Zamknięciem swej trylogii o losach rodziny Helferów autorka uczyniła historię życia brata Richarda. Richard to pełen sprzeczności, niep­rzew­idyw­alny­ ekscentryk. Z zawodu jest zecerem, a z zamiłowania artystą-malarzem. Jest typem samotnika, żyjącego według własnych zasad. Jego najwierniejszym przyjacielem jest pies Szamasz. W życiowej podróży towarzyszy mu dziewczynka Putzi, która nazywa go „tatą”, a on zdaje się bardzo pasować do funkcji rodzica. Richard utrzymuje dość nietypowe relacje z ludźmi i często zaciera granicę między rzeczywistością, a własnymi opowieściami. Historia Richarda opowiedziana przez autorkę składa się ze wspomnień, dobrych scen i rodzinnych anegdot. Jest poruszająca, przejmująca, zaskakująca i dość refleksyjna. Napisana poetyckim językiem, ale nie brakuje w niej niedopowiedzeń. Taki właśnie jest styl pisarski Moniki Helfer delikatny, aczkolwiek momentami prowokacyjny. Polecam wszystkich ten niezwykły tryptyk.

To już trzecia część pełnej humoru i absurdalnych przygód serii o rodzinie Wieczorków i wszystko na to wskazuje, że nadal nie ostatnia. • Tym razem tata Wieczorek po niezwykłym wypadku trafia w okolice Puszczy Amazońskiej. Jego rodzina, która znajduje się w Koluszkach, postanawia wyruszyć mu na ratunek. Aby odnaleźć tatę, Eugenia Wieczorek konstruuje niezwykły kardiotranslator, który ma pomóc w odnalezieniu właściwej drogi. Rodzinę czeka pełna niebezpieczeństw wyprawa, podczas której spotykają między innymi morskie stworzenia, szamanów i niezwykłą kapibarę. Fabułą książki o tacie w tarapatach jest zabawna, bardzo dynamiczna i pełna energii. Nie brakuje też w niej rodzinnej miłości, pomysłowości i wzajemnej pomocy. Prym wiodą tu dziwne wynalazki, niespodziewane wydarzenia i sytuacje, które rozbawią każdego czytelnika. Gorąco polecam.

Tym razem do rodziny Ogórków trafia Duch – ukochany pies wujka Irenki. Jego pojawienie się szybko powoduje wiele zamieszania. Pies niespodziewanie odwiedza szkołę Pypcia, a później zostaje porwany przez Kręcichwosta. Kury i ich opiekunowie muszą więc ruszyć na poszukiwania. Wkrótce czeka ich także akcja ratunkowa, ponieważ Żaneta zostaje uprowadzona przez lisy. Kury Augusta, Hildegarda, Belka i Żaneta po raz kolejny udowadniają, że potrafią wpakować się w naprawdę niezwykłe kłopoty. Jaki będzie finał tego całego galimatiasu? Zachęcam do sięgnięcia po tą pełną humoru, przygód i nies­podz­iewa­nych­ zwrotów akcji opowieść o przyjaźni, rodzinie, wzajemnej pomocy i relacjach między ludźmi a zwierzętami. Dobra zabawa gwarantowana.

Tym razem bohaterowie wyruszają w niezwykłą wyprawę w kosmos, aby uratować swojego przyjaciela – królewskiego doradcę, pasiastą skarpetkę, która utknęła na tajemniczej planecie Nicość. To miejsce jest bardzo niebezpieczne, ponieważ wszystko, co się tam znajdzie, stopniowo znika. Nie tylko z oczu, ale także z pamięci i historii. Jedynym sposobem na ocalenie zaginionej skarpetki jest wierna przyjaźń i wspólne działanie. Na ratunek rusza odważna załoga złożona nie tylko ze skarpetek, ale także innych niezwykłych bohaterów, którzy lecą rakietą przypominającą sandał. W czasie podróży muszą zmierzyć się z asteroidami, czarną dziurą, tajemniczymi planetami i wieloma kosmicznymi przeszkodami. • Justyna Bednarek tym razem w swej historii osiągnęła bardzo dużą prędkość. Momentami trudno jest spamiętać cały ciąg zdarzeń. Jest w niej też dość dużo nieco trudniejszych słów, dlatego nie dla każdego dziecka będzie to lektura łatwa w odbiorze, tak jak w przypadku wcześniejszych opowiadaniach o skarpetkach. Fajna, ale nie tak fajna to historia, jak te pierwsze z ich udziałem.

Na Morzu Wielorybim mały Żółwisław rozkręca swój interes. Otwiera sklep, w którym ma zamiar sprzedawać własne rękodzieło. Pomocą służy mu mama i siostra. Reklamuje swą działalność i oczekuje na klientów. Ale coś zdaje się być nie w porządku. Dzień za dniem mija, a w sklepie cisza. Czyżby zupełnie nikt nie był zainteresowany twórczością Żółwisława? A może zawiodła poczta, której zadaniem było rozreklamowanie stoiska? Szybko okazuje się, że ktoś w okolicy dopuścił się małego podstępu. Ale nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło… Wkrótce dochodzi do wyjaśnienia całej tej niekomfortowej sytuacji, a sklep Żółwisława w Zatoce Halohalo zaczyna tętnić życiem. Dodatkowo dzięki przybyłemu za Afryki Żyrafie na warsztaty pisania listów żółw otrzymuje wiadomość z przeprosinami od sprawcy całego zamieszania. • Megumi Iwasa jak zwykle serwuje nam w swej historii dużo ciepła i dobrego humoru. Fabuła jej książki jest jak zwykle lekka i pełna uroku, ale zwraca też uwagę na pewne kwestie problemowe. Opowiada o wzajemnej współpracy, uczy za co należy przepraszać i dlaczego nie warto oszukiwać. Jest to bardzo owocna lektura dla dzieci. Gorąco polecam.