Warto przyjrzeć się grupie, do której należymy, od strony języka, jakim się posługujemy. Jeśli nauczymy rozpoznawać się kody sekciarskie w aktywnościach, które nas wabią, będziemy mieli szansę odzyskać wolność wyboru. A ta książka to elementarz na tej drodze.

Jak wiele trupów jeszcze znajdziemy w szafie Franco?

Nieczęsto zdarza się pisarz, który staje się bliski czytelnikowi od pierwszej strony. Czytając każdą z powieści Georgi Gospodinowa czuję, że mówi do mnie ktoś, kogo znam bardzo dobrze i lubię ogromnie. Tak też stało się w przypadku opowieści o pożegnaniu ojca, tytułowego ogrodnika. W trakcie lektury żegnałam swojego tatę, uczyłam się mówić o tym, co czułam, kiedy odchodził, uczyłam się co będę czuć i jak mogę złagodzić ból odchodzenia kolejnych bliskich, a wreszcie siebie. Ta książka zostanie ze mną, mam nadzieję, że na zawsze, może to sposób na to, by nie odejść, wszak ogród odradza się wciąż na nowo.

Odnajduję w niej fragmenty życia mojej matki, babki, ale także swojego. Jestem w wieku autorki, to pewnie dlatego.

Dzięki tej lekturze można zrozumieć co blokuje, a co sprzyja poczuciu szczęścia i spełnienia w życiu. Książka daje możliwość pracy ze sobą - jest w niej mnóstwo pytań, na które można szczerze sobie odpowiedzieć, a dzięki temu wyjść poza dotychczasowe ramy samopoznania. Znalazłam w niej dużo porad, ale jeszcze więcej inspiracji. Bardzo polecam