Zapiski psychopaty • Autor: Wieniedikt Jerofiejew • Moja ocena: ★★★★★★★★★☆ (9/10) • Książka szalenie specyficzna. Właściwie trudno jednoznacznie powiedzieć, czym jest – notesem, pamiętnikiem, traktatem, a może po prostu zapisem obserwacji i przemyśleń autora. I chyba właśnie ta niej­edno­znac­znoś­ć jest jednym z jej największych atutów. • Jerofiejew opisuje pewne płaszczyzny życia społecznego w sposób niezwykle trafny i momentami wręcz genialny. Nie jest to jednak opis prowadzony w klasyczny, uporządkowany sposób. Mamy raczej zbiór myśli, obserwacji i spostrzeżeń, które razem tworzą specyficzny obraz człowieka oraz społeczeństwa. • Ogromne znaczenie ma tutaj również kontekst powstania książki. Lata 50. XX wieku, realia radzieckiej Rosji i całe tło epoki nadają tym zapiskom dodatkowy wymiar. Dzięki temu tekst nie jest wyłącznie osobistą refleksją autora, ale staje się również interesującym świadectwem określonego czasu i sposobu myślenia. • Nie jest to „normalna” książka i zdecydowanie nie jest to lektura dla każdego. Wymaga pewnej otwartości na nietypową formę oraz gotowości do samodzielnego odczytywania znaczeń. Dla mnie jednak właśnie ta specyficzność okazała się dużą wartością. • Szczególnie polecam osobom, które naprawdę lubią literaturę i nie oczekują od niej wyłącznie klasycznej fabuły. • 📖 23:09 · 24.08.2026 · 83/2026 · (P)

Notatki z podziemia • Autor: Fiodor Dostojewski • Moja ocena: ★★★★★★★★☆☆ (8/10) • Bardzo ciekawa pozycja Dostojewskiego, będąca właściwie swoistym traktatem filozoficznym o człowieku i jego naturze. Oczywiście nie brakuje tutaj prozy, ale jest to proza bardzo celowa – podporządkowana określonym problemom i refleksjom, które autor chce wyraźnie uwypuklić. Momentami odnosiłem wrażenie, że sama fabuła schodzi na dalszy plan, a najważniejsza staje się próba odpowiedzi na pytanie, dlaczego człowiek zachowuje się w sposób sprzeczny z własnym interesem i dlaczego tak trudno jest mu żyć w zgodzie z narzuconymi przez innych zasadami. • Dostojewski prowadzi czytelnika w głąb ludzkiej psychiki, pokazując człowieka pełnego sprzeczności, rozczarowania i wewnętrznego buntu. To właśnie ta warstwa filozoficzna wydaje mi się największą wartością książki. Nie jest to lektura nastawiona na wartką akcję, lecz raczej na obserwację człowieka i jego sposobu myślenia. • Książka składa się z dwóch części – „Podziemie” oraz „Z powodu mokrego śniegu”. Są to niejako dwie uzupełniające się części tej samej refleksji. Pierwsza ma charakter bardziej filozoficzny i stanowi swoiste wprowadzenie do sposobu myślenia narratora, druga natomiast pokazuje te idee już poprzez konkretne doświadczenia i relacje z innymi ludźmi. • To książka, która wymaga skupienia i nie daje się łatwo przeczytać wyłącznie „dla fabuły”. Warto wejść głębiej w tok rozumowania głównego bohatera, nawet jeśli momentami jest on irytujący czy trudny do zaakceptowania. • Książkę polecam! • 📖 22:23 · 22.08.2026 · 82/2026 · (A)

Notatki z podziemia • Autor: Fiodor Dostojewski • Moja ocena: ★★★★★★★★☆☆ (8/10) • Bardzo ciekawa pozycja Dostojewskiego, będąca właściwie swoistym traktatem filozoficznym o człowieku i jego naturze. Oczywiście nie brakuje tutaj prozy, ale jest to proza bardzo celowa – podporządkowana określonym problemom i refleksjom, które autor chce wyraźnie uwypuklić. Momentami odnosiłem wrażenie, że sama fabuła schodzi na dalszy plan, a najważniejsza staje się próba odpowiedzi na pytanie, dlaczego człowiek zachowuje się w sposób sprzeczny z własnym interesem i dlaczego tak trudno jest mu żyć w zgodzie z narzuconymi przez innych zasadami. • Dostojewski prowadzi czytelnika w głąb ludzkiej psychiki, pokazując człowieka pełnego sprzeczności, rozczarowania i wewnętrznego buntu. To właśnie ta warstwa filozoficzna wydaje mi się największą wartością książki. Nie jest to lektura nastawiona na wartką akcję, lecz raczej na obserwację człowieka i jego sposobu myślenia. • Książka składa się z dwóch części – „Podziemie” oraz „Z powodu mokrego śniegu”. Są to niejako dwie uzupełniające się części tej samej refleksji. Pierwsza ma charakter bardziej filozoficzny i stanowi swoiste wprowadzenie do sposobu myślenia narratora, druga natomiast pokazuje te idee już poprzez konkretne doświadczenia i relacje z innymi ludźmi. • To książka, która wymaga skupienia i nie daje się łatwo przeczytać wyłącznie „dla fabuły”. Warto wejść głębiej w tok rozumowania głównego bohatera, nawet jeśli momentami jest on irytujący czy trudny do zaakceptowania. • Książkę polecam! • 📖 22:23 · 22.08.2026 · 82/2026 · (A)

Skrzywdzeni i poniżeni • Autor: Fiodor Dostojewski • Moja ocena: ★★★★★★★☆☆☆ (7/10) • Ogólna twórczość Dostojewskiego jest mi niezmiernie bliska. Większość jego książek bardzo mnie ciekawi i porusza, dlatego do tej pozycji podchodziłem z dużymi oczekiwaniami. Tym razem mam jednak pewien problem z odbiorem powieści. • „Skrzywdzeni i poniżeni” powstali w pewnym okresie przejściowym twórczości Dostojewskiego i mam wrażenie, że w porównaniu z jego najbardziej znanymi dziełami brakuje tutaj tej głębi, którą tak bardzo cenię u autora. Pojawia się pewna płytkość, która w innych znanych mi utworach Dostojewskiego właściwie nie występuje. Jest też, moim zdaniem, trochę zbyt wiele romantyzmu, a za mało prawdziwego dramatyzmu. • Miałem również trudność z odczytaniem części alegorii i przenośni. Nie wszystkie zastosowane przez autora zabiegi były dla mnie oczywiste, a niektóre fragmenty zamiast budzić refleksję, pozostawiały mnie raczej z poczuciem pewnego literackiego chaosu. Momentami całość przypominała mi wręcz XIX-wieczną telenowelę – z dość przewidywalnymi schematami, skomplikowanymi relacjami i kolejnymi zwrotami losu bohaterów. • Nie oznacza to jednak, że książka jest pozbawiona wartości. Dostojewskiemu należy się ode mnie pełny szacunek za piękny język oraz za ciekawe wykorzystanie elementów auto­biog­rafi­czny­ch. Wplatanie własnych doświadczeń w fikcyjną historię nadaje powieści dodatkowy wymiar i pozwala spojrzeć na nią również przez pryzmat życia samego autora. • To zdecydowanie słabszy Dostojewski niż ten, którego poznałem w jego najlepszych dziełach, ale dla osoby zainteresowanej całą jego twórczością nadal jest to lektura warta poznania. • Dla zain­tere­sowa­nych­ twórczością Dostojewskiego – książkę polecam! • 📖 18:06 · 21.08.2026 · 81/2026 · (P/A)

Skrzywdzeni i poniżeni • Autor: Fiodor Dostojewski • Moja ocena: ★★★★★★★☆☆☆ (7/10) • Ogólna twórczość Dostojewskiego jest mi niezmiernie bliska. Większość jego książek bardzo mnie ciekawi i porusza, dlatego do tej pozycji podchodziłem z dużymi oczekiwaniami. Tym razem mam jednak pewien problem z odbiorem powieści. • „Skrzywdzeni i poniżeni” powstali w pewnym okresie przejściowym twórczości Dostojewskiego i mam wrażenie, że w porównaniu z jego najbardziej znanymi dziełami brakuje tutaj tej głębi, którą tak bardzo cenię u autora. Pojawia się pewna płytkość, która w innych znanych mi utworach Dostojewskiego właściwie nie występuje. Jest też, moim zdaniem, trochę zbyt wiele romantyzmu, a za mało prawdziwego dramatyzmu. • Miałem również trudność z odczytaniem części alegorii i przenośni. Nie wszystkie zastosowane przez autora zabiegi były dla mnie oczywiste, a niektóre fragmenty zamiast budzić refleksję, pozostawiały mnie raczej z poczuciem pewnego literackiego chaosu. Momentami całość przypominała mi wręcz XIX-wieczną telenowelę – z dość przewidywalnymi schematami, skomplikowanymi relacjami i kolejnymi zwrotami losu bohaterów. • Nie oznacza to jednak, że książka jest pozbawiona wartości. Dostojewskiemu należy się ode mnie pełny szacunek za piękny język oraz za ciekawe wykorzystanie elementów auto­biog­rafi­czny­ch. Wplatanie własnych doświadczeń w fikcyjną historię nadaje powieści dodatkowy wymiar i pozwala spojrzeć na nią również przez pryzmat życia samego autora. • To zdecydowanie słabszy Dostojewski niż ten, którego poznałem w jego najlepszych dziełach, ale dla osoby zainteresowanej całą jego twórczością nadal jest to lektura warta poznania. • Dla zain­tere­sowa­nych­ twórczością Dostojewskiego – książkę polecam! • 📖 18:06 · 21.08.2026 · 81/2026 · (P/A)