Olga Tokarczuk prowadzi swoje opowieści meandrycznie, nie szczędzi czytelnikowi trudnych emocji, trwa przy nim i daje oparcie.

Podróż do wnętrza siebie, czuła i nieinwazyjna

O śmierci nie mówi się dobrze, o śmierci nie mówi się wcale. A ona jest i będzie, może warto się jej przyjrzeć oczyma rozmówców niezrównanej Ewy Ewart? Zanim dowiemy się czym lub kim jest

Gdzie leży Polska? Czy zawsze tu? Co czyni kawałek Polski Polską? Te pytania u każdego czytającego wybrzmią inaczej - jednych przestraszą, innych zaciekawią, jeszcze innych pobudzą. Książka nie zostawia nikogo obojętnym

Trudna sprawa uwierzyć, że nasi dziadkowie mogli nie tylko pomagać prześladowanym i zabijanym sąsiadom. Przecież to dobrzy ludzie, a my nie wiemy jak było podczas wojny. Ale czemu nie chcemy wiedzieć jak było? Przecież może się okazać, że wojna znów przyjdzie (tfu, tfu, odpukać), a wtedy będziemy wiedzieć, jak z dobrych ludzi robi się terrorem i propagandą grupę donosicieli, szmalcowników, a nawet pomagierów w zbrodni. I będziemy jeszcze bardziej szanować tych, którzy pomagali w czasie nagonki ofiarom, często kładąc na szali swoje i bliskich życie. Wojna ujawnia w człowieku pokłady zła i heroizm, wybór zależy od splotu wielu okoliczności, ale i od wiedzy o sobie i historii.