Hildegarda z Bingen:

Wszechstronny portret św. Hildegardy z Bingen (1098–1179) – benedyktynki, wizjonerki, kompozytorki oraz prekursorki medycyny i historii naturalnej. Autorka szczegółowo rekonstruuje realia XII-wiecznej Nadrenii oraz uwarunkowania społeczne, w których funkcjonowały kobiety. Na tym tle bada, w jaki sposób Hildegardzie udało się wkroczyć w sfery nauki, teologii i polityki, zarezerwowane wówczas wyłącznie dla mężczyzn. Środkowe rozdziały książki zawierają obszerne omówienie pism mniszki, w tym teologicznego dzieła "Scivias". Badaczka szczegółowo analizuje także unikatową i nowatorską twórczość kompozytorską Hildegardy. Obejmuje ona jej oryginalną muzykę sakralną zapisaną za pomocą neumów, na którą składa się monumentalny cykl śpiewów liturgicznych "Symphonia armoniae celestium revelationum" (zawierający antyfony, responsoria, hymny i sekwencje) oraz "Ordo virtutum" – najstarszy zachowany w historii zachodniej muzyki dramat muzyczny o charakterze moralitetu. Biografka skupia się przede wszystkim na unikatowości myśli oraz wewnętrznej spójności teorii Hildegardy.