Biblioteka "Toposu": Kutabuk

Kutabuk Artura Nowaczewskiego to książka nader wyrafinowana i niełatwa do rozgryzienia, choć skutecznie łudząca znamionami prostoty i przystępności. Transparentna, a równocześnie zagadkowa. Czarująca i przygnębiająca. Poważna i żartobliwa, a nade wszystko przewrotna. Już gotowiśmy się roześmiać, raz i drugi, a tu z cienia wynurza się wielki smutek, żeby nie powiedzieć: głucha rozpacz, brak nadziei, bezcelowość. Melancholia w klasycznych swoich odmianach. Kiedy zaś przynależność bohatera Kutabuka do światowego bractwa melancholików, czyli tych, co nigdy nie odnajdą straty, wydaje się oczywista, poeta nieco modyfikuje i relatywizuje tę konstatację. A czyni to poprzez kapitalną parodię łączonego od wieków z melancholią motywu „nieustannego włóczenia się, nieprzerwanego marszu”. [orfeusz-nagroda.pl]