Dygot

Autor:	Jakub Małecki
Wydawcy:	Wydawnictwo Sine Qua Non (2015-2024) Legimi (2015-2021) IBUK Libra (2015-2021) Fundacja Edukacji Nowoczesnej (2017)
Wydane w seriach:	Książka dla Ciebie Wielkie Litery.pl Książka dla Ciebie (Fundacja Edukacji Nowoczesnej)
Autotagi:	dokumenty elektroniczne druk e-booki książki powieści proza rodzina
	Więcej informacji...
	4.4 (48 głosów)
	Naznaczona wstrząsającą tajemnicą ballada o pięknie i okrucieństwie polskiej prowincji. Porywające obsesje, niszczące namiętności i groza przemijania. Uciekająca przed Armią Czerwoną Niemka przeklina Jana Łabendowicza, który odmówił jej pomocy. Wkrótce jego żona rodzi odmieńca – chłopca o skórze białej jak śnieg. A wiejska społeczność nie akceptuje wybryków natury… Córeczkę Bronka Geldy ściga klątwa Cyganki. W wieku kilku lat dziewczynka zostaje ciężko poparzona w wyniku wybuchu granatu. Na losy Geldów i Łabendowiczów wpływają nie tylko kolejne dziejowe zawirowania i przepowiednie, lecz przede wszystkim osobiste słabości i obsesje. Drogi obu rodzin przecinają się w zaskakujący i niespodziewany sposób. Na dobre zespaja je uczucie dwojga odmieńców, introwertycznego albinosa i okaleczonej w płomieniach dziewczyny. Po kilkudziesięciu latach mroczną tajemnicę rodzinną mimowolnie rozwikła ich jedyny syn Sebastian – utracjusz i aferzysta, który postanawia wykorzystać możliwości, jakie daje Poznań, kipiąca życiem metropolia. Jakub Małecki snuje opowieść o przedwojennej polskiej wsi, wojnie, latach PRL-u i współczesności. Realizm magiczny łączy z groteską, a nostalgię za światem, który przeminął, przeplata z grozą istnienia w sposób godny mistrzów: Wiesława Myśliwskiego i Olgi Tokarczuk. Odważna i dojrzała powieść jednego z najciekawszych młodych polskich autorów. Małecki pisze o polskiej prowincji jak o wojnie, a o ludziach jak o demonach. Znakomita powieść obyczajowa. Nigdy nie polecam książek polskich autorów. Dla Dygotu warto zrobić wyjątek. Łukasz Orbitowski Dobre. I to bardzo. Po cóż pisać więcej? Michał Nogaś, Program III Polskiego Radia Bez wątpienia najlepsza dotąd powieść Małeckiego. Ludzie – żywioły. Życie – zagadka. Przemijanie – suspens. Historia Polski plus historia rodzinna, ale wariacko i poetycko, serdecznie i bezpretensjonalnie. Jacek Dukaj Dygot to strach przed życiem, przed cierpieniem, przed przyszłością. Dygot to także samo życie. Dlatego Dygot to również tytuł świetnej powieści o życiu, o strachu, o cierpieniu i okrutnych wyrokach losu. I o tym, że nie można się wyrwać z kręgu przeznaczenia. Tak jak nie można się oderwać od lektury. Leszek Bugajski, „Wprost” Małecki nie musi sięgać po sensacyjne triki, aby przykuć uwagę czytelnika. On po prostu znakomicie opowiada ludzi: ich wewnętrzne napięcia, małe dramaty i codzienne sprawy. Po raz kolejny literatura pokazuje, że najbardziej fascynujące jest zwykłe ludzkie życie. Wit Szostak Więcej...

Zaloguj się by ocenić

Zgłoś problem

Wypożycz w bibliotece

Dostęp online

Dygot / Jakub Małecki / Wydawnictwo SQN : Legimi, 2021.

Dodaj link

Kup

Brak ofert.

Recenzje

klimamalgorzata

„Dygot” Jakuba Małeckiego to jedna z tych książek, po których długo nie wiadomo, co właściwie się czuje. Z jednej strony podobała mi się i uważam, że warto ją przeczytać, ale z drugiej nie trafiła do grona moich ulubionych. • Jest coś w sposobie pisania Małeckiego, co bardzo lubię. Ma talent do budowania nastroju i opowiadania historii w charakterystyczny, spokojny sposób. Jednak w „Dygocie” czegoś mi zabrakło. Mam wrażenie, że było tu po prostu za dużo czegoś, czego nawet nie potrafię do końca nazwać. Być może to kwestia prowincjonalnego klimatu, który chyba nie do końca do mnie przemawia. • Nie mogę powiedzieć, że to zła książka, wręcz przeciwnie. Po prostu nie wywołała we mnie zachwytu. To jedna z tych lektur, które doceniam, ale nie pokochałam. • Co ciekawe, „Dygot” wcale mnie nie zniechęcił do twórczości Małeckiego. Wręcz przeciwnie, sięgnęłam po kolejne jego książki i na nich już się nie zawiodłam. Dlatego, mimo moich mieszanych odczuć, cieszę się, że dałam tej powieści szansę.
fiolka

Już po pierwszej stronie wiedziałam, że Jakub Małecki nie jest autorem dla mnie. Po dwudziestu ośmiu stronach odłożyłam książkę i przez długi czas robiłam wszystko, by nie znaleźć chwili na powrót do lektury. Jedynie prośba znajomej, z którą "starałam się" czytać „Dygot” równolegle, sprawiła, że wróciłam do książki. Żeby jednak nie popaść ponownie w czytelniczy paraliż, przeczytałam ją podczas jednego wieczoru, by tym samym zamknąć ostatni rozdział nie tylko książki, ale przygody z twórczością autora. • Najbardziej nie podobał mi się schematyczny sposób prowadzenia opowieści. Bohaterowie, relacje, miejsca i kolejne zdarzenia wydały mi się zlepkiem stereotypów. Wieś i prowincja były tu dla mnie jedynie dekoracją dla przeciętnie napisanej rodzinnej sagi. Rozbawił mnie zabieg wplątania w fabułę Barbary Chałupiec, pojawiającej się co jakiś czas niczym diabeł (dosłownie) z pudełka. • Nie utożsamiłam się z żadnym z bohaterów i nikomu nie kibicowałam. Samo przywoływanie nazw produktów czy programów telewizyjnych jako sposobu budowania klimatu epoki to dla mnie zdecydowanie za mało. Mentalność bohaterów i ich sposób patrzenia na świat zostały, moim zdaniem, niemożebnie uproszczone i bez względu na mijające dekady wydały mi się podejrzanie jednakie z dzisiejszymi. • W trakcie lektury narastał we mnie bunt wobec tak uśrednionego przedstawiania świata i zupełnie nie odczuwałam przyjemności z czytania. Być może „Dygot”, czytany tuż po odświeżonych po latach Buddenbrookach, trafił na zbyt wysokie progi moich czytelniczych wymagań. • Koleżance „Dygot” bardzo się podobał, jak i wcześniejsze książki Małeckiego, ale po moich uwagach przestała mnie już do nich zachęcać 😉 • Niech żyją gusta i guściki!
butryk.t

Dotrwałem do 1/3 opowieści. Największy problem polegał na tym, że bohaterowie zlewali się mi - nijacy, jednowymiarowi, zbyt podobni (żeby nie napisać tacy sami) do siebie. Czuć w piórze autora inspiracje p. Myśliwskim, ale to nie ten poziom (ale też nie jakiś okropny, po prostu solidny, nieraz nieco przekombinowany i nielogiczny).
KaMaD

Splatające się ze sobą w przedziwny i nieoczekiwany sposób losy kilku rodzin rozgrywające się od 1938 roku do roku 2004. Styl pisania Małeckiego wciągający. Świetnie kreuje bohaterów. Zdają się ludźmi z krwi i kości. To co zaskoczyło mnie negatywnie, to opis bezsensownego okrucieństwa wobec zwierząt. Nie byłam na to przygotowana i było to coś, co mocno odrzuciło mnie od tej książki. Historia duszenia świni drutem czy zabicia widłami wściekłego psa, to nie jest coś, co chciałam przeczytać. Rozumiem, jaką rolę miały odegrać te opisy, mimo wszystko dla mnie mogłoby ich tu nie być
Leszek121

Cóż dla mnie dno i męka przy czytaniu. Po recenzjach spodziewałem się dużo więcej a autor miał zamiar jedynie zszokować. Nie rozumiem przesłania tej książki. Dyskryminacja innych zawsze była wystarczyło inaczej myśleć niż grupa...
bienkowska.joanna

Wzruszająca opowieść o prostych ludziach.

1 2 3

Opis

Inne tytuły:	Ślady
Autor:	Jakub Małecki
Lektorzy:	Aleksandra Mróz Andrzej Ferenc
Wydawcy:	Wydawnictwo Sine Qua Non (2015-2024) Legimi (2015-2021) IBUK Libra (2015-2021) Fundacja Edukacji Nowoczesnej (2017)
Serie wydawnicze:	Książka dla Ciebie Wielkie Litery.pl Książka dla Ciebie (Fundacja Edukacji Nowoczesnej)
ISBN:	9788382102208 9788383307480 978-83-65836-03-8 978-83-7924-127-9 978-83-7924-438-6 978-83-7924-439-3 978-83-7924-440-9 978-83-8129-003-6 978-83-8210-055-6 978-83-82102-19-2 978-83-8210-221-5 9788382102208
Autotagi:	audiobooki beletrystyka CD czasopisma DAISY dokumenty elektroniczne druk e-booki epika książki literatura literatura piękna MP3 nagrania powieści proza rodzina wielka czcionka zasoby elektroniczne

Powyżej zostały przedstawione dane zebrane automatycznie z treści 37 rekordów bibliograficznych, pochodzących
z bibliotek lub od wydawców. Nie należy ich traktować jako opisu jednego konkretnego wydania lub przedmiotu.

Okładki

Kliknij na okładkę żeby zobaczyć powiększenie lub dodać ją na regał.

Zgłoś problem