Droga do raju:

Anat Berko przez wiele lat prowadziła rozmowy z zamachowcami samobójcami, którym nie udało się wykonać zadania, zarówno z mężczyznami, jak i kobietami, a także organizatorami takich ataków, osadzonymi w najściślej strzeżonych więzieniach Izraela. Skazanych, z którymi się spotykała, na ogół nie skuwano kajdankami, choć strażnicy ostrzegali: "Ktoś, kto odsiaduje pięćdziesiąt wyroków dożywocia, nie ma nic do stracenia". Autorka podjęła próbę nakreślenia portretów psychologicznych i zrozumienia motywacji "islamikadze". Powody, dla których decydują się poświęcić życie, są różne, a wśród nich przyczyny religijne, wbrew powszechnemu mniemaniu, wcale nie są najważniejsze. I tak kobiety decydując się na samobójczy atak, mszczą się często na ojcach, którzy nie wyrazili zgody na wymarzone małżeństwo. Z premedytacją gwałcone przez członków terrorystycznych organizacji muzułmańskich, w desperackim akcie odnajdują swoją szansę na odzyskanie godności. Takie metody werbunku stosuje choćby al-Kaida, której członkowie niejednokrotnie wybierają na ofiary chore psychicznie albo będące w depresji kobiety. Zgwałcone przekazuje się później starszym opiekunkom, które cierpliwie i umiejętnie, okazując "macierzyńską" troskę, nakłaniają je do samobójczego ataku.