Cztery pory baśni:

Zima – jedni kochają tę porę roku, inni jej nie lubią. Ci pierwsi to miłośnicy sportów narciarskich, ci drudzy to zmarzluchy. Jest jednak kilka zimowych dni, które zawsze są ciepłe – to Wigilia i Boże Narodzenie, kiedy Cichutka kolęda malutka jak Dziecię nad grotą w Betlejem jasną gwiazdą świeci. Słyszą ją pasterze i widzą królowie, o tym, co się stało, cały świat się dowie. Zima to czas opowieści o śnie nietoperza, jaskółce i sfinksie (z Egiptu), pocztówce z Australii (tam też jest ciepło), zmęczonym leniu (naprawdę zmęczonym), o białym kruku, lisie polarnym i dziurze w dziurze, o szadziowych bukietach, ale także o pierwszych przejawach nadchodzącej wiosny: pierwiosnkach, soplach, kotkach (tych wierzbowych). Te opowieści-baśnie zebrał Włodzimierz Dulemba, a przeczytała Bożena Stachura. Przedstawiony w Czterech porach baśni świat - częściowo realny, częściowo fantastyczny - ukazuje najbliższą dziecku rzeczywistość. Mały słuchacz dowiaduje się o zwyczajach zwierząt, znaczeniu niektórych roślin, a także wadach i zaletach ludzi. Warto posłuchać.