Wieczory florenckie

"Jak Bazylik Modrzewskiego, jak Brodziński Kochanowskiego łacińskie elegie, tak ja ultimus et minimus mam sobie za obowiązek przetłumaczyć te Wieczory Klaczki. Przeczytawszy je, oświecony czytelnik polski, powie, tuszę, jak jedna z osób dyalogu: «Ta rozprawa rozjaśniła Dantejską zagadkę; a to, co w niej odnosi się do Michała Anioła, otworzyło przede mną nowe i nieznane widoki». A kiedy, zawsze za przykładem tej samej osoby dyalogu, powie do autora: «będę ci za to wdzięcznym przez całe życie», - wtedy i o tłumaczu może pomyśli, że miał słuszność i dobrze zrobił." (fragment Przedmowy tłumacza)