Clinamen

Fragment wstępu: „Jest 5 rano. Na mojej klatce piersiowej usiadł kot i miękką łapą delikatnie bada mi grdykę. Dziś mam napisać wstęp do katalogu młodej artystki, która tworzy rzeźby z gliny, gipsu, betonu, smoły, złota, szkła, popiołu i zwierzęcych jelit. Jej prace prezentowane są w pałacu zwanym Królikarnia. Kot przypomina mi o genealogii tej nazwy: w XVII wieku członkowie dworu królewskiego zasiadali na drewnianych trybunach w parku, by oglądać polowania na, równie miękkie jak łapa mojego kota, króliczki, które specjalnie w tym celu hodowano na terenie posiadłości. Sto lat później oświeceniowy król Stanisław August nie polował już na króliki – założył królewski teatr dramatyczny (…)”.