Zwalczanie przemytu

Gospodarcza i polityczna integracja Europy, przejawiająca się m.in. w procesie immanentnego zacieśniania współpracy gospodarczej i likwidowania barier w obrocie handlowym między państwami członkowskimi, w tym w szczególności wskutek stworzenia wspólnego obszaru celnego (w systemie prawnym Unii Europejskiej definiowanego jako rynek wewnętrzny - art. 26 ust. 2 TfUE), czyli obszaru bez granic wewnętrznych, na którym zostaje zapewniony wolny przepływ towarów, osób, usług i kapitału, w ramach którego kraje członkowskie znoszą cła i inne taryfy w obrotach handlowych (art. 23 ust. l, art. 25, art. 28 i 29 TWE) oraz ustalają wspólną zewnętrzną politykę handlową, skutkuje również pojawieniem się różnych form przestępczości, w tym głównie przestępczości zorganizowanej. Popyt na nielegalne towary i usługi powoduje powstanie szarej strefy ich obrotu oraz silne powiązania i umiędzynarodowienie rynku przestępczego. Oczywiste więc się wydaje, iż przeciwdziałanie takim formom przestępczości zorganizowanej na poziomic krajowym nic będzie skuteczne. Efektywność zaś walki z tego rodzaju przestępczością wymaga wszechstronnej analizy stanu rzeczy w zakresie zjawiska przemytu, zaczynając od płaszczyzny krajowej.