Moja piękna Afryka

Jaka jest Afryka? Piękna - powiedziałem. Ale jakież to piękno. Kto w to uwierzy? Gorący, tropikalny klimat, duszność i wilgoć, brud i robactwo. Brak wody, podstawowych środków higieny. Wszędzie głód i choroby. Drogi w porze deszczowej zamienione w błota, w których grzęzłem przez wiele długich godzin. Wezbrane rzeki nad brzegami, których koczowałem przez wiele dni, aby przedostać się na drugą stronę. Muchy i komary cięły bezlitośnie ręce i twarz, zaś w porze suchej oczy krwawiły podrażnione kurzem i piachem. Ile godzin wysiłku nad starym, wysłużonym samochodem, który często psuł się w podróży? Ile czasu spędzonego na bezkresnych wertepach w buszu, na pustyni czy w skalistych wąwozach? Ile beznadziejnych chwil, gdy zabrakło lekarstwa dla umierającego dziecka? Ile bezsennych nocy, zżeranych gorączką malarii? A pomimo to Afryka jest piękna - odpowiem. Bo mieszkają tu ludzie z rajską prostotą serca, nieskażeni przez cywilizację. Gdzie dobro jest dobrem, a zło - złem... [Od Autora]