Nocami krzyczą sarny

Bardzo dobra książka, bo jest tu tajemnica, napięcie, historia, a wszystko to spowija mrok. Niezły język, dobry rys postaci, naprawdę polecam.

Brzmi to jak bardzo klimatyczna i trochę niepokojąca historia — taki miks thrillera psyc­holo­gicz­nego­ z historią wojenną i rodzinną tajemnicą. • Najbardziej przyciąga tutaj atmosfera: mgła, stare niemieckie domy w dolinie, echa przeszłości i ta zagadka zaginionego lata Marii sprzed 20 lat. To od razu buduje napięcie i daje wrażenie, że „coś jest ukrytego pod powierzchnią”, nawet jeśli jeszcze nie wiemy co. • Podoba mi się też motyw tożsamości (Maria / Meryjke / Marianna) — wygląda jakby każda wersja jej samej była związana z inną warstwą prawdy. To daje dużo miejsca na interpretację: trauma, pamięć, a może coś bardziej metafizycznego. • Ogólnie to ten typ historii, który zostaje w głowie po przeczytaniu i każe się zastanawiać, co tam naprawdę się wydarzyło. • Więcej tutaj: [Link]

Ta książka na długo zostanie ze mną.

Przepiękna powieść, nostalgiczna, tajemnicza, pełna trudnych i tajemniczych wspomnien i przeżyć. Opowieść o 3 kobietach z różnych pokoleń. Właściwie dwóch - babci (babć) i wnuczki. Polecam

Świetna książka warta przeczytania

Przepiękna powieść!