Literatura współczesna (1939-1956)

Dziewiąty tom akademickiej syntezy historycznoliterackiej, obejmujący okres literatury współczesnej tworzonej w latach 1939–1956 w kraju oraz na uchodźstwie. Książka wnikliwie analizuje rozbicie polskiego życia kulturalnego po wybuchu II wojny światowej, zjawisko podziemnej poezji i dramatu, a także powojenne zmagania twórców z nową rzeczywistością polityczną i instytucjonalnym wprowadzaniem socrealizmu. Osobne rozdziały poświęcono literaturze łagrowej i obozowej oraz integralnemu nurtowi literatury emigracyjnej, dołączając monograficzne ujęcia sylwetek wybitnych pisarzy i poetów tego tragicznego dwudziestolecia.