Eleonora Plutyńska:

Eleonora Plutyńska życie oddała dziedzinie sztuki wymagającej pokory i cierpliwości tkaninie. Córka "króla polskiej nafty", uczennica Olgi Boznańskiej, artystka, nauczycielka, społeczniczka. O sobie mówiła, że "żyła za murem chińskim zaczarowanego ogrodu", a w oczach bliskich i uczniów emanowała aurą spokoju i tajemnicy. Dorastała w cieniu legendy ojca, pioniera galicyjskiego przemysłu naftowego, wybrała jednak własną drogę. Studiowała w Paryżu i w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych, w słynnych pracowniach Czajkowskiego i Jastrzębowskiego, ale prawdziwe spełnienie odnalazła na wsiach Polesia i Podlasia. Tam współpracowała z lokalnymi tkaczkami, ocalając od zapomnienia dawne techniki i tajniki roślinnego barwienia. Jako współtwórczyni spółdzielni "Ład" i wykładowczyni Pracowni Tkactwa Ręcznego na warszawskiej ASP, wychowała całe pokolenia artystów - studiowały u niej między innymi Magdalena Abakanowicz, Jolanta Owidzka i Krystyna Wojtyna-Drouet. Jej własne tkaniny - takie jak Zwierza, Rycerze czy Trójkąty - zdobywały uznanie w kraju i za granicą. Została zapamiętana jako bezinteresowna, szlachetna i oddana sztuce, ujmowała prostotą i cichą mądrością. Choć życie Eleonory nie było pozbawione cierpienia - dotknęły ją wczesna śmierć ojca, dwie wojny światowe, wieloletnia rozłąka z mężem i zniszczenie międzywojennego dorobku - nie zatraciła wiary w sens pracy. Dzięki sile charakteru i poczuciu misji umiała zaczynać od nowa, za każdym razem. [lubimyczytac.pl]