Widmo nad Innsmouth

Młody pasjonat historii Nowej Anglii wyrusza w podróż po najstarszych miasteczkach regionu. W drodze do Arkham dowiaduje się o linii autobusowej biegnącej przez Innsmouth, odizolowane od reszty regionu miasto portowe na wybrzeżu. W lokalnym muzeum jego uwagę przyciągnęły złote ozdoby z Innsmouth, o formach i zdobieniach tak dziwnie niepokojących, że postanawia zobaczyć to miejsce na własne oczy. Sama jednak wzmianka o tej miejscowości wywołuje wśród okolicznych mieszkańców wyraźną niechęć. Dlaczego? Innsmouth było niegdyś tętniącym życiem portem rybackim i ośrodkiem przemysłowym. Obecnie to tylko ponura, odpychająca ruina dawnej portowej świetności. Zniekształcone rysy jego mieszkańców, duszne, cuchnące rybim zapachem zaułki oraz posępna atmosfera miasta wzbudzają w młodym podróżniku wstręt, ale jednocześnie podsycają jego ciekawość. Dzięki nowej znajomości z pewnym zgorzkniałym starcem, Zadokiem, który inspirująco dla niego snuje opowieść o mrocznej przeszłości Innsmouth, dowiaduje się, że w XIX wieku kapitan Obed Marsh, handlujący z odległymi plemionami Polinezji, założył tu pogański kult nazwany Ezoterycznym Zakonem Dagona, który z czasem podporządkował sobie całe miasto. Według Zadoka, Marsh miał zawrzeć tajemny, potworny układ z istotami z głębin morza, które zapewniają mieszkańcom dobrobyt w zamian za niewypowiedziane ofiary. Kiedy młody podróżnik szykuje się do wyjazdu, autobus ulega awarii. Nie mając innego wyjścia, zostaje na noc w Innsmouth