Cisza roju

Antarkta, niegdyś Antarktyda – ostatni bastion życia, ziemia, której nie dosięgnęły starożytne plagi. Jeszcze. W mroku Lazaretu budzi się patron Nataniel, zbudowany z krwi i śmierci. Opuszcza swoją przystań, udając się w podróż. Gdy proroctwa Kainitów szepcą o bezwzględnym końcu, Nataniel daje się zaprosić na kolejną wyprawę, jeszcze bardziej niespodziewaną. Than, syn Sana’O’Ghaka, króla Maori, również przemierza Antarktę. Wędruje, na polecenie ojca, u boku Ariona – posłańca cesarzowej Beatrycze. Młody książę doświadcza tak wytchnienia, jak i trwogi. Wędrówka przynosi zaskakujące rezultaty, nie tylko dla jej uczestników. Coś zżera Antarktę od środka, kęs za kęsem. Coś trawi ostatni bastion. Jak mają się do tego uosobienia Śmierci, Wojny, Głodu i Zwycięstwa?