Jedzmy, zwracajmy

Zostaliśmy tu przywiezieni i kłębimy się. Nie wiem, kto nas tu przywiózł, jechaliśmy na tylnym siedzeniu ze Zbyszkiem, mówił rzeczy okropne, słuchałem, jak on może? Jest to jakaś willa, z tarasem, taras wielkości pół miasta, wszędzie drinki, przekąski, nikt nie patrzy na przekąski, drinkujemy. Dużo różnych rozmów, kto za, a kto przeciw, w razie czego nikt nie był przeciw, poza tym nic nas nie interesuje. Mam nową koleżankę, przylgnęliśmy do siebie jako niby dla siebie interesujący, to nieprawda, nie interesujemy się sobą, nigdy się już nie spotkamy. Ale chodzimy razem, prawie że nawet pod rękę, z drinkami w drugiej, miło nam jest ze sobą razem, choć tak ogólnie to jest nam niemiło. Bo wypadało coś dostać, a myśmy nie dostali, ja dostałem już kiedyś, ona nigdy. Ale podchodzi prof. R i zamienia z nami dwa słowa, tych profesorów tutaj dużo. Z każdym dwa słowa, nie widzę w sobie tylu słów. Podchodzi pani profesor, więc dwa słowa z nią, jestem zbyt pijany, żeby z nią, ale na szczęście mam koleżankę, z którą jestem pod ramię, a koleżanka mnie wyręcza. Usługujemy sobie, będąc jakby parą, w zasadzie moglibyśmy nią wręcz być. (Fragment).