Edzio weź coś nawiń:

Byłem zwyczajnym dzieciakiem z Gdańska. Miałem marzenie, ale jego realizacja wymagała przejścia dłuższej drogi, niż mogłoby sie? wydawać, bo zaczynałem z pułapu osoby skazywanej na porażkę, niemającej predyspozycji do osiągnięcia sukcesu w wymarzonej dziedzinie, w której nie dawano mi żadnych szans. Mierzyłem sie? z przeciwnościami w domu, w moim otoczeniu, wśród publiczności, konkurencji czy w internecie. Chociaż osiągałem sukcesy, to potem je zaprzepaszczałem, i wielokrotnie nosiłem sie? z zamiarem porzucenia tej drogi. Upadałem, wstawałem i próbowałem ponownie. A także oczywiście robiłem to, co robią wszyscy ? obserwowałem innych, tych, którzy osiągali sukces, i zastanawiałem się, czego mi brakuje, by dołączyć do tego grona. Oni żyli przecież moim wymarzonym życiem. Tylko wiesz co? Każdy z nas jest stworzony do wielkich rzeczy.