Pour de pain!:

"Za chlebem": wszystko zostało zawarte w tym tytule. Bo jak inaczej objaśnić nagły i masowy ruch migracyjny, który ponad sto lat temu rozrzucał, po czym umiejscawiał we Francji setki tysięcy Polaków?Wystarczy zajrzeć do ksiązek historycznych: kontekst lat 20, kryzys, zgroza w gospodarce, głód... Jednak tym, o czym Hitoria nie wspomina są historie mężczyzn i kobiet wykorzenionych w celu poznania innej ziemni, ani nie tej obiecanej, ani tej wymarzonej, najwyżej tej oczekiwanej; w każdym razie otwartej dla wszystkich i odmiennej, tej w której trezba się odnaleźć. Udało się to Hania Raczak w swym zbiorze biografii: oddać głos tymże przodkom, posłuchać co mają do powiedzenia. Dzięki jej narracji stają się niezmiernie bliscy w swoich wzruszających wyznaniach skonfrontowanych z przywołaniem społecznym i ekonomicznym kondycji bezlitosnej epoki. Autorka postanowiła opisać ich losy używając pierwszej osoby dla łatwiejszej identyfikacji uprowadzonych w ferworze wędrówki tłumów, odtworzyć ostatecznie ich indywidualne losy. Przekazem tej pięknej książki jest zaangażowanie w ocalenie od zapomnienia takich świadectw i żywa pamięć o emigrantach; co tak dobrze wyraża matka autorki mówiąc: "to tak, jakby przywróciła nam mowę..." Tłumaczenie na język polski towarzyszy wersji oryginalnej tekstu zebranych świadectw, natomiast bogata ikonografia dawnych, lecz nadal wyrazistych zdjęć ukazuje poruszające oblicze owych okaleczonych egzystencji. ( z okładki)