Ostatni cesarz Meksyku:

Drugorzędny Habsburg na nieistniejącym tronie po drugiej stronie globu, czyli opowieść o latynoamerykańskich fantazjach i Europie u szczytu kolonialnych ambicji. Powstałe w 1821 roku państwo meksykańskie od zarania było targane problemami wewnętrznymi, a wkrótce stanęło w obliczu zagrożenia ze strony Stanów Zjednoczonych i Francji. Na początku lat sześćdziesiątych XIX wieku Francuzi zaatakowali kraj, by obalić republikański rząd i ustanowić cesarstwo. Tron – rzekomo w imieniu milionów Meksykanów – zaproponowali arcyksięciu Maksymilianowi, młodszemu bratu cesarza Austro-Węgier Franciszka Józefa I. Gdy Habsburg przybył do Meksyku w 1864 roku, okazało się, że jego władza ma się opierać przede wszystkim na francuskich bagnetach, kiedy zaś tych zabrakło, a Maksymilian stanął przed plutonem egzekucyjnym. Edward Shawcross kreśli losy habsburskiego arcyksięcia, który – karmiony mrzonkami i złudzeniami na temat własnej wielkości – padł ofiarą politycznych intryg, a ostatecznie został oskarżony o podniesienie ręki na niepodległość Meksyku i ludobójstwo.