Świat przed nami nie istniał:

Nie trzeba doświadczyć wojny, żeby żyć z jej konsekwencjami. Wystarczy dorastać w domu tych, którzy ją pamiętają. To tam wojna zostaje najdłużej - w rodzinnych historiach, w przemilczeniach, w sposobie, w jaki kochamy, boimy się, wychowujemy dzieci i wyobrażamy sobie świat. Lydzie, którzy przeżyli II wojnę światową, wracali do życia bez języka do opowiedzenia własnego cierpienia i bez psychologicznego wsparcia. Mieli założyć rodziny, odbudować domy, miasta, państwo i codzienność. To, czego nie zdołali przyswoić i nazwać, często przekazali dzieciom i wnukom. Dlaczego w Polsce objawy zespołu stresu pourazowego występują znacznie częściej niż w większości krajów Europy? Dlaczego niemal co piąta Polka i co piąty Polak go doświadczają? Co w nas zostało z tych, którzy przeżyli okupację, obozy, wysiedlenia, Wołyń, Sybir, powstanie warszawskie czy akcję "Wisła"? I jak to dziedzictwo działa w nas do dziś?