Metamorfozy bogów indyjskich

Tradycja indyjska z właściwą sobie wielostronnością określiła pojęcie sacrum. W najsubtelnieszym wykładzie ma nim być brahman - idealna norma czy potencja, "której nie można dojrzeć okiem, namacać dłonią ani odczuć węchem, i której nie dosięgnie smak" (Narajanija). Wyłania ona z siebie rzeczywistość materialną, począwszy od tłumnej plejady bóstw osobowych rozmaitego wyglądu, funkcji i rangi, aż po drobinkę piasku, pozostając wciąż prawdziwym jądrem tych przeobrażeń - niebian, ludzi, zwierząt i przedmiotów martwych /Ze wstępu/.