Coś mojego

June ma dość życia w pośpiechu wielkiego miasta, dlatego postanawia zrobić coś tylko dla siebie. Wyrusza do Montany, gdzie w małym miasteczku znajduje się stary lokal jej zmarłej babci, i zamierza otworzyć kawiarnię. Marzy o ciszy, spokoju i nowym początku. Już pierwszego dnia wszystko zaczyna się komplikować. Na pustej drodze łapie gumę, a jedyną osobą, która może jej pomóc, jest Grant. Starszy od niej o piętnaście lat, milczący, uparty i niechętny obcym. Jego spojrzenie potrafi zamrozić, a sposób, w jaki mówi, doprowadza June do szału. Ona też działa mu na nerwy. Jest zbyt pewna siebie, zbyt zdeterminowana i zdecydowanie zbyt urocza, by można ją było zignorować. Każde ich spotkanie to iskry, słowne potyczki i złośliwe uwagi, za którymi powoli rodzi się coś więcej niż irytacja. A im bardziej próbują trzymać się od siebie z daleka, tym mocniej los splata ich drogi. W surowym, pięknym krajobrazie Montany, między zapachem świeżo mielonej kawy a zielonymi trawami, June i Grant będą musieli odpowiedzieć sobie na pytanie: czy są wrogami, którzy nigdy się nie dogadają... czy może wbrew wszystkiemu potrafią zbudować wspólną przyszłość?