Byłem ranny...kałamarzem:

Żołnierze, którzy nie skończyli dziesiątego roku życia, wystąp! Taką komendę usłyszał Janusz Beksiak w niemieckim obozie jenieckim. Miał wtedy piętnaście lat. Janusz był łącznikiem w powstaniu warszawskim, kadetem i w końcu jeńcem wojennym. Ale przede wszystkim był chłopcem, który musiał zbyt wcześnie dorosnąć. I samotnie wrócić do Polski. Brzmi jak powieść przygodowa? To prawdziwa historia nastolatka, który przeżył i nigdy nie stracił ciekawości świata i woli życia. O przedwojennym dzieciństwie, okupacji, powstaniu i niewoli Janusz opowiadał bez patosu, za to z humorem, odwagą i niezwykłą pamięcią do szczegółów. [Joanna Papuzińska]