Sny o miłości i śmierci

Czytałem te opowiadania coraz bardziej zafascynowany tym, że mogę się znaleźć poza czasem, w przestrzeni odwiecznych marzeń i przelotnych, a mimo to trwałych i niemożliwych do unicestwienia wzruszeń, w świecie nigdy niespełnionych tęsknot, które wszakże zostają zaspokojone tylko po to, by obudzić tęsknoty nowe, by prowadzić w obszary nieznanych, tajemniczych doświadczeń, niemal obrzędów, ale takich, których powszedniość sprawia, iż nie zdajemy sobie sprawy z wyjątkowości każdej chwili, jaka nam się przydarzaů Leszek Szaruga