Przepustka do nieba

Każdy poeta ma własną odpowiedź na wszystkie pytania. Jednak nie może przekazać wszystkiego do końca, odsłonić się całkowicie. Czytelnik, wędrując po strofach Elli Hyciek - czasami w tonie apokryficznej kosmogonii, symbolicznego melanżu zagubionego etosu dobra i zła, a szczególnie w kontekście wolności sumienia - powinien sam wkroczyć w rewiry duchowości i we współczesnym pejzażu świata wykrzesać własną nadzieję i resztę dopowiedzieć samodzielnie. Każdy znajdzie tu okruch swojego życia: prawdę i fałsz, miłość i gwałt, mądrość i filozofię, naturę i kulturę, dobro i zło, trwanie i śmierć, pustynię serca i romantyczne zrywy. Autorka wierszy zachęca, by wybierać póki jeszcze wybierać można, bo może ktoś inny za nas wybrać. Białe albo czarne, życie albo śmierć, światłość lub ciemność, sacrum czy profanum? [lideria.pl]