wigilia kolędo czarujesz a łowisz jak niewód a rośniesz jedlicznyś żywiczny bór tak radziśmy cackom i świeczkom i drzewu co z gęstwin przybyło w zieleni piór lulajże Jezuniu lulajże lulaj a ty go Matuniu w płaczu utulaj królowie i święci w kamiennych portalach czuwają noc każe natężyć słuch muzyką sypnęło z wysoka i z dala zachrzęścił jak perły pierwszy ruch lulajże Jezuniu widziadło śnieżycy wyszydza to świszcze dłoń trędowatą raniące o głóg wiesz w łunie wigilii śpiewają chórmistrze krzewino zaiste zrodził się bóg lulajże Jezuniu lulajże lulaj ty nigdy nie będziesz chodził o kulach ach ślepi ach głodni nakryci gazetą po bramach śpią ludzie centurie chór im sianem stajenki jest asfalt i beton z ciał można ułożyć piękny wzór lulajże człowieku lulajże lulaj ulubione pieścidełko samotności [...]

Ur. 15 marca 1903 r. w Lublinie Zm. 9 września 1939 r. w Lublinie Najważniejsze dzieła: ballada z tamtej strony, żal, nic więcej, nuta człowiecza, tomy wierszy: Kamień (1927), Dzień jak co dzień (1930), Ballada z tamtej strony (1932), W błyskawicy (1934), Nic więcej (1936), Nuta człowiecza (1939). Polski poeta dwudziestolecia międzywojennego, w latach trzydziestych związany z grupą literacką Kwadryga, przedstawiciel tzw. drugiej Awangardy, której twórczość cechował katastrofizm. Jako ochotnik jeszcze przed zdaniem matury wziął udział w wojnie polsko-bolszewickiej 1920 r. Z wykształcenia, zamiłowania i zawodu nauczyciel (ukończył też studia w zakresie pedagogiki specjalnej). Redaktor m. in. czasopism dla dzieci "Płomyk" i "Płomyczek". Współpracował z wieloma pismami: "Reflektorem" (tu debiutował jako poeta w 1923 r.), Zet, Głosem Nauczycielskim, Pionem i Kameną, w Polskim Radiu pracował w dziale literackim, pisał słuchowiska radiowe. Zginął tuż po wybuchu II wojny światowej, podczas bombardowania. Charakterystyczną cechą wierszy Czechowicza jest niestosowanie wielkich liter i znaków interpunkcyjnych, co decyduje o poetyckiej wieloznaczności tekstów.

Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.

Wi­gi­lia Mat­ce I zbu­dzi­li go na­gle. Był to głos z da­le­ka. Umar­łe­go lat ty­le któż to zbu­dził z Bo­ga jak ze snu, by jak kro­pla cią­żył znów ku zie­mi i cier­pie­niem, co my­ślą ży­we­go czło­wie­ka, jak cia­łem okrył i spro­wa­dził w dół? Już opa­dał. Mgła ni­sko. Ob­łok śnie­gu w do­le. Od świa­tła ode­rwa­ny, w czar­no­księ­skim ko­le, w ko­le gło­su wi­ro­wał, aż usły­szał z bli­ska, jak go na­zwa­ła po imie­niu. Śli­ska uli­ca w śnie­gu ni­kła. Gra­jek zgi­nał pi­łę i cien­ki głos prze­szy­wał i od­da­lał czas -- jak w tam­ten wie­czór śmier­ci. Już był u tych okien. Stół bia­ły, wi­gi­lij­ny, po­sy­pa­ny mro­kiem i ona tam sa­mot­na. Pło­mień śnie­gu gasł od chło­du, któ­ry przy­niósł, i po­wiew wes­tchnie­nia za­trze­po­tał, i sta­nął znów u jej ra­mie­nia jak w tam­ten wie­czór śmier­ci. [...]

Ur. 22 stycznia 1921 r. w Warszawie Zm. 4 sierpnia 1944 r. w Warszawie Najważniejsze dzieła: Pokolenie, Historia, Bez imienia, Dwie miłości, Z głową na karabinie Poeta, rysownik. Twórczość poetycką rozpoczął już jako uczeń gimnazjum im. Stefana Batorego w Warszawie, gdzie w 1939 r. zdał maturę. Związany ze środowiskiem młodzieży lewicowej, m.in. z organizacją Spartakus działającą półlegalnie w szkołach średnich. W czasie okupacji niemieckiej zbliżył się do ugrupowań socjalistycznych, wydających podziemne pisma ?Płomienie? i ?Droga?. Od 1943 r. uczestniczył w tajnych kompletach polonistycznych, w tymże roku wstąpił do Harcerskich Grup Szturmowych, które stały się zalążkiem batalionu AK ?Zośka? oraz ukończył konspiracyjną szkołę podchorążych rezerwy. Uczestnik powstania warszawskiego; poległ w walce przy Placu Teatralnym (Pałac Blanka); w parę tygodni później zginęła w powstaniu żona poety Barbara, którą poślubił w 1942 r. Nie licząc dwóch zbiorków odbitych na hektografie w 7 egzemplarzach w 1940 r. i kilku wierszy w antologiach Pieśń niepodległa i Słowo prawdziwe, zdążył ogłosić, pod pseudonimem Jan Bugaj, dwa konspiracyjne zbiory: Wiersze wybrane (1942) i Arkusz poetycki (1944) wydane nakładem ?Drogi?.

Kupując książkę wspierasz fundację Nowoczesna Polska, która propaguje ideę wolnej kultury. Wolne Lektury to biblioteka internetowa, rozwijana pod patronatem Ministerstwa Edukacji Narodowej. W jej zbiorach znajduje się kilka tysięcy utworów, w tym wiele lektur szkolnych zalecanych do użytku przez MEN, które trafiły już do domeny publicznej. Wszystkie dzieła są odpowiednio opracowane - opatrzone przypisami oraz motywami.