Czy miejsce, w którym tworzy pisarka ma znaczenie?
W ramach projektu „HERstory – odkryj kobiecą siłę w książkach” zachęcamy Was do niezwykłej podróży śladami pisarek i ich twórczych przestrzeni. Przedstawimy gabinety słynnych autorek, w których powstawały literackie dzieła, a już wkrótce zaprosimy Was do udziału w konkursie fotograficznym, abyście sami mogli pokazać miejsca, które są dla Was źródłem twórczej energii, skupienia i inspiracji.
Dziś zajrzymy do świata Karen Blixen.
„Miałam w Afryce farmę u stóp gór Ngong…” – pierwsze słowa powieści pt. „Pożegnanie z Afryką” Karen Blixen napisała w dawnej sied­emna­stow­iecz­nej gospodzie, swoim domu położonym na wybrzeżu przy wjeździe do parku Rungstedlund prze­kszt­ałco­nego­ przez pisarkę w strefę ochronną (w 1958 r.) – rezerwat migrujących ptaków rokrocznie przylatujących z Afryki do Rungsted, miasta, w którym się urodziła, i do którego powróciła po ok. 20 latach pobytu w Afryce.

Gabinet, w którym Karen Blixen (pseudonim Isak Dinesen) napisała niemal wszystkie swoje książki, był – na planie domu w kształcie litery „L” – najzimniejszy, gdyż najbardziej wysunięty w kierunku morza. Mówiono o nim „Ewald room”, ponieważ około roku 1774 należał do duńskiego poety, Johannesa Ewalda. Pokój miał kwadratowy kształt, trzy duże okna. Na framudze drzwi można było dostrzec kreski wyznaczające wzrost autorki i jej rodzeństwa, gdy byli dziećmi. Ślady były zrobione przez ich ojca, do którego wcześniej należał ten pokój. Gdy pokój trafił do Karen, na ścianie za biurkiem wisiały zdjęcia jej i jej przedwcześnie zmarłego ojca.

Biurko miało pochyły blat, lecz wysuwana szuflada umożliwiała wygodne umieszczenie maszyny do pisania (podobno tej samej przez całe życie). Gdzieniegdzie stały drobne osobiste przedmioty: bibeloty w postaci zwierzątek, zniszczona lalka w spódniczce ze słomy, z prostą obrączką na kostce, wypchane ptaki, wachlarze ze skóry zebry i czerwony wazon z różą, z którą jest związana urocza historia. W gabinecie w srebrnych ramkach znajdowały się fotografie jej matki z nią i rodzeństwem, gdy byli mali oraz dwa zdjęcia Finch Hattona. Jego podobizny były oddzielone od reszty zdjęć – stały na parapecie. Denysa przypomina także obraz namalowany przez Karen w 1922 r. wiszący między dwoma oknami, przez które widać morze.

Przy okrągłym stole Karen siadała, by poprawić rękopisy. Na szezlongu pod oknem wychodzącym na podwórze kładła się, by czytać. Po remoncie w 1960 r. na prośbę Karen, Thomas, jej brat zawiesił na ścianie swoją kolekcję afrykańskiej broni: dzidy, sztylety, strzały i tarcze. W kącie przy drzwiach stał wysoki osie­mnas­towi­eczn­y piec żeliwny.

W mroźne zimy Karen nie mogła pracować w Ewald room – wtedy przenosiła się do zielonego saloniku, najcieplejszego i najp­rzyt­ulni­ejsz­ego pomieszczenia w domu. Obok znajdowały się łazienka i sypialnia. Tu też nagrywała fragmenty swoich utworów przeznaczonych do programów radiowych.

Grób Karen Blixen znajduje się w Rungstedlund u podnóża wzgórza Ewalda, jednego z ulubionych miejsc poety.

Więcej możecie przeczytać w interesującej książce Sandry Petrignani pt. „Domy pisarek. Podróż sentymentalna do domów, w których mieszkały” Dowiecie się, m. in.:

– dlaczego dom Karen Blixen zapisał się na kartach historii Danii?

– co przedstawia obraz, który tak bardzo upodobał sobie Finch Hatton i jaka jest jego historia?

– i kto powiedział, że „Gdy pani [Karen] zaczyna mówić, przestrzeń traci swą rzeczywistość”?

– i wreszcie, znajdziecie odpowiedź na pytanie: dlaczego w całym domu Karen Blixen firanki z białej koronki są za długie i leżą na podłodze?

Już wkrótce ogłosimy szczegóły konkursu fotograficznego ph. „Twórcza przestrzeń autorki”, realizowanego w ramach projektu „HERstory – odkryj kobiecą siłę w książkach” poświęconego prezentacji inspirujących kobiecych postaci oraz ich miejsca w literaturze i kulturze, realizowanego z programu „Partnerstwo dla książki” 2026.
Śledźcie naszą stronę.
Projekt „HERstory – odkryj kobiecą siłę w książkach” został dofinansowany ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury.

Za nami spotkanie z podróżnikiem i człowiekiem realizującym swoje pasje – Danielem Kocujem!

Uczniowie klas VII ze Szkoły Podstawowej nr 4 im. Generała Władysława Andersa w Łomży oraz Szkoły Podstawowej nr 1 w Łomży mieli okazję poznać niezwykłą historię podróży z Sydney do Szczecina oraz usłyszeć opowieści pełne przygód, wyzwań i inspirujących doświadczeń.
Spotkanie było nie tylko podróżą przez różne kraje i kultury, ale także rozmową o marzeniach, odwadze i wytrwałości. Pan Daniel z ogromną energią i humorem pokazał młodzieży, że warto wierzyć w siebie i realizować swoje marzenia.

Dziękujemy wszystkim uczestnikom za aktywny udział.

Miejska Biblioteka Publiczna w Łomży kontynuuje realizację projektu „Bibliotekarz Jutra. AI, kompetencje i dobrostan”, dofinansowanego ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach programu „Partnerstwo dla Książki”. 9 czerwca uczniowie I Liceum Ogól­noks­ztał­cące­go im. Tadeusza Kościuszki w Łomży uczestniczyli w warsztatach pt. „Ożywiamy opowieści z AI. Cyfrowe laboratorium interaktywnych materiałów czytelniczych”.

Zajęcia poprowadził Dominik Sołowiej – trener, ekspert w zakresie nowych technologii i edukacji cyfrowej, związany zawodowo z Książnicą Podlaską, gdzie realizuje działania służące rozwijaniu kompetencji cyfrowych wśród czytelników oraz środowisk edukacyjnych. Pełni również funkcję Doradcy Wojewody Podlaskiego ds. Cybe­rbez­piec­zeńs­twa. Podczas warsztatów uczestnicy poznali wybrane możliwości wykorzystania sztucznej inteligencji w działaniach edukacyjnych i komunikacyjnych. Prowadzący zaprezentował m.in. narzędzia umożliwiające tworzenie cyfrowych awatarów oraz generowanie materiałów wizualnych. Uczniowie mieli okazję zapoznać się z przykładami zastosowania tych technologii w przygotowywaniu prezentacji, promocji wydarzeń oraz działań zachęcających do czytania.

Druga część spotkania poświęcona była zagadnieniom związanym z dezinformacją oraz krytyczną oceną treści publikowanych w internecie. Prowadzący omówił mechanizmy powstawania i rozp­owsz­echn­iani­a fałszywych informacji, zwracając uwagę na czynniki psychologiczne sprzyjające ich popularności. Przedstawił również problematykę deepfake’ów i innych form manipulacji materiałami wizualnymi, a także ich wpływ na decyzje i opinie odbiorców. Uczestnicy poznali podstawowe metody weryfikowania informacji oraz narzędzia pomocne w ocenie wiarygodności źródeł.

Istotnym elementem warsztatów było podkreślenie znaczenia świadomego korzystania z mediów społ­eczn­ości­owyc­h i odpo­wied­zial­nego­ udostępniania treści. Prowadzący zachęcał młodzież do sprawdzania źródeł informacji przed ich komentowaniem lub dalszym rozp­owsz­echn­iani­em.

Warsztaty stanowiły okazję do rozwijania kompetencji cyfrowych oraz umiejętności krytycznego myślenia. Uczniowie zdobyli wiedzę dotyczącą praktycznych zastosowań sztucznej inteligencji, a także sposobów rozpoznawania i ograniczania zagrożeń związanych z dezinformacją w środowisku cyfrowym.

Dziękujemy Dyrektorowi I Liceum Ogól­noks­ztał­cące­go im. Tadeusza Kościuszki w Łomży, Panu Jerzemu Łubie, za umożliwienie realizacji warsztatów, a także Pani Dorocie Przestrzelskiej – nauczycielce bibliotekarce – za wsparcie organizacyjne.

Ogromne brawa należą się również całej, 38-osobowej grupie uczniów za ich niezwykłą aktywność, dojrzałość i kreatywność podczas zajęć.

Koordynatorem projektu „Bibliotekarz Jutra. AI, kompetencje i dobrostan”, dofinansowanego ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach programu „Partnerstwo dla Książki” jest instruktor ds. metodyki bibliotecznej MBP w Łomży – Elżbieta Ziółkowska.