Strona domowa użytkownika

Zawiera informacje, galerię zdjęć, blog oraz wejście do zbiorów.
[awatar]
Ania

"Co komu do tego, skoro i tak mniejsza o to?"

"Czasami leżę w trawie i wcale mnie nie widać [...] i świat jest taki ładny. A potem przychodzi ktoś i pyta: „jak się dziś czujesz?” I zaraz okazuje się, że okropnie..."

"Kiedy spytają cię, jak się masz, odpowiedz po prostu, że wcale."

Najnowsze recenzje
1 2 3 4 5
...
9
  • [awatar]
    Ania
    Wojciecha Cejrowskiego nie trzeba nikomu przedstawiać. Podróżnik, przedsiębiorca i satyryk, który przez lata wypracował sobie własną, rozpoznawalną markę. Można go lubić lub nie, ale jednego zdecydowanie nie można mu odmówić - umiejętności snucia opowieści. • Tym razem powraca z książką, która po raz pierwszy ukazała się w 1998 roku, a na wznowienie i rozszerzenie wydania musiała czekać ponad dwadzieścia lat. Dlaczego? Ano z powodu, który zazwyczaj czyni większość historii nieco ciekawszymi - kłopotu z prawem. Zaciekawieni? Nie chcąc psuć radości odkrywania - odsyłam do lektury. • Kto czytał książki lub oglądał programy Wojciecha Cejrowskiego jest przyzwyczajony do tego, że wyprawia się on w najdalsze zakątki świata, przekraczające rozmiarami wszelkie wyobrażenia przybysza z ciasnej Europy, gdzie często przydaje się "tupet jak taran" i gdzie rządzi bezwzględne prawo dżungli. • W Piechotą do źródeł Orinoko znany podróżnik zabierze nas przez rezerwat Yanomami w poszukiwaniu wciąż nieodkrytych (a na mapach zaznaczonych umownie) źródeł rzeki Orinoko, napotykając na swej drodze mnóstwo niespodzianek. I tak: prawie zostanie mężem pięknej Wenezuelki, stawi czoło latynoskiej biurokracji i lokalnym kacykom, pozna "żółwi chrzęst" i smak "ostryg prerii", pokaże nam jak działa (w zasadzie każde) miasto położone na końcu drogi i jego półświatek, jak dobrze wykorzystać Indian oraz co zrobić, kiedy kogoś pożerają piranie lub dzikie osy by wreszcie… z resztą przeczytajcie sami. Ta opowieść to gwarancja niezwykle pouczającej, pełnej humoru (choć momentami wcale do śmiechu nikomu nie jest), przygód i ciekawych anegdot zabawy. Całość dopełniają liczne przypisy, których absolutnie nie można pomijać*. Z czystym sumieniem polecam. • *"Piechotą do źródeł Orinoko" to jedna z nielicznych książek, w której nawet czytanie przypisów sprawia frajdę… a może zwłaszcza czytanie przypisów?
  • [awatar]
    Ania
    Luca Foccroulle i Annicka Masson stworzyli uroczą i zabawną historię o spełnianiu marzeń, wytrwałości, odkrywaniu swojej własnej, życiowej drogi, i o tym, że warto być sobą. • "Berta i żabi chór" to książka, której dodatkowym atutem są piękne ilustracje, stanowiące idealne dopełnienie treści i sprawiające, że chce się ją oglądać bez końca. • Z czystym sumieniem polecam tę pozycję – nie tylko dzieciom.
  • [awatar]
    Ania
    Jakub Małecki to w moim odczuciu jeden z najznakomitszych, współczesnych, polskich autorów. Jego proza pisana jest pięknym językiem i zawsze mnie wzrusza – czasem nawet do łez. • Tak było z najnowszą książką pt. „Horyzont”, którą uważam za absolutnie najlepszą, jaką przeczytałam w roku 2019. • Jest to historia Mańka – sapera, weterana wojny w Afganistanie oraz Zuzy – dziewczyny, która postanowiła wyprowadzić się z rodzinnego domu i żyć na własny rachunek. Pozornie wydaje się, że nic ich nie łączy, są tylko sąsiadami. Oboje jednak uczą się funkcjonowania w zupełnie nowej dla siebie rzeczywistości. Mają też własne (mniejsze lub większe) demony, z którymi starają się uporać – on „przywiózł” z wojny obrazy brutalnego świata i PTSD, ona wikła się w rodzinny sekret i próbuje rozwiązać zagadkę sprzed lat. Żyją obok siebie, samotni i zagubieni, do czasu, aż odkrywają, że mogą być dla siebie wsparciem. • Jakub Małecki w opowiedzianej historii poruszył bardzo trudny i ważny temat żołnierskiego życia „potem”. Egzystencji pełnej bólu, pustki, bezsilności, marazmu oraz depresji, która może skończyć się samobójstwem. Dbając o realizm i dosadność zrobił to jednak z ogromnym wyczuciem. • W postaciach głównych bohaterów możemy znaleźć cząstkę każdego z nas, bo to zmuszająca do refleksji opowieść o odwadze, zdradzie, przyjaźni, śmierci, cierpliwości, rodzinie, poszukiwaniu siebie we współczesnym świecie i o tym, że czasem warto wyjrzeć poza własny horyzont.
  • [awatar]
    Ania
    Pozycja ciekawa, chociaż pisana językiem bardzo potocznym. Inspirując się książką, można powiedzieć, że "zajebiaszczo potocznym". Do tego wyrazy dźwi­ękon­aśla­dowc­ze typu "iiii­ijjj­jjjj­oooo­oo, iiii­ijjj­jjjo­oooo­o" czy "błłłeeeeeeee" (autor mógł je sobie darować, bo takie wtrącenia wyglądają bardzo niepoważnie - tym bardziej, jeśli weźmiemy pod uwagę tematykę książki). Korekta też mocno zawiodła (np. zdania rozpoczynają się z małej litery).
  • [awatar]
    Ania
    Rewelacyjna książka. Trzymający w napięciu, krwawy kryminał z nietuzinkowym głównym bohaterem. Eryka Deryłę polubiłam od pierwszej strony pomimo, iż nie jest szczególnie promienną i sympatyczną osobą. Może przez swoje niedoskonałości zdaje się po prostu prawdziwy? • Jeśli to rzeczywiście debiut autora, to jest on niezwykle udany. Wartka akcja, dopracowana intryga, bezwzględny psychopata... Szczerze polecam, ale osoby wrażliwe powinny się zastanowić, czy sięgnąć po tę lekturę.
Ostatnio ocenione
1 2 3 4 5
...
150
  • Przepis na miłość
    Grossmann-Hensel, Katharina
  • Alicja w obrazkach
    Rodari, Gianni
  • Ślady
    Małecki, Jakub
  • Zakon drzewa pomarańczy T.1
    Shannon, Samantha
  • Zakon Drzewa Pomarańczy
    Shannon, Samantha
  • Dziunia
    Nowakowska, Anna Maria
usunięte konto
avinia
Ala
Ostrewka
Agula
derylka
KasumiShinju
aleq
Apsik
Tesik
mysior
ela.reszka.1302
Bomblas
YanekO
anaj_27

Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego
Dotacje na innowacje - Inwestujemy w Waszą przyszłość
foo