W powieści tej autorka stawia pytania: czy życie : w kłamstwie,w wygasającej w małżeństwie miłości, w oddaleniu emocjonalnym, w żebraniu o uczucia męża ma jakikolwiek sens? Czy strach przed samotnością powinien skłaniać do poddania się fanaberii mężowskiej i być zniewoloną jego perwersją seksualną? Czy "niekochana" podejmie w końcu wiążące decyzje. To trzeba przeczytać. Polecam

Agata Przybyłek - BEZ CIEBIE cz. I • Agata Przybyłek - JESZCZE RAZ cz. II • Mottem cz. I może być zdanie wyczytane przeze mnie w jednej z recenzji, a będące cytatem z powieści: "Małżeństwo, w którym miłość została za grubymi kratami strachu i samotności" • To opowieść o dramacie kobiety Katarzyny , która kochała za bardzo i która dzięki pomocy teściowej została wyrwana z piekła przemocy, uratowana od śmierci, dzięki ofiarności lekarza Alana. I już wszystko zmierza ku dobremu, ale .......autorka postanawia zagrać na naszych emocjach, kończąc tę część powalającym wydarzeniem. • Cz. II natomiast to historia tegoż lekarza Alana, który uratował Katarzynę i jego byłej dziewczyny Agaty, która za wszelką cenę chce odzyskać zaufanie człowieka, którego kocha wręcz obsesyjną miłością, a który przecież zostawił ją, zrywając w sposób prawie niegodny. Chciałaby w jakiś sposób ukoić jego ból, tęsknotę za tamtą, którą stracił. • Agata zdolna jest do największej desperackiej próby, by odzyskać Alana. Dobre pytanie można wyczytać na obwolucie: • "Jak daleko można się posunąć, by odzyskać utraconą miłość?" • Te dwie książki są zupełnie inne niż pozostałe tej autorki. Warto przeczytać.

Agata Przybyłek - BEZ CIEBIE cz. I • Agata Przybyłek - JESZCZE RAZ cz. II • Mottem cz. I może być zdanie wyczytane przeze mnie w jednej z recenzji, a będące cytatem z powieści: "Małżeństwo, w którym miłość została za grubymi kratami strachu i samotności" • To opowieść o dramacie kobiety Katarzyny , która kochała za bardzo i która dzięki pomocy teściowej została wyrwana z piekła przemocy, uratowana od śmierci, dzięki ofiarności lekarza Alana. I już wszystko zmierza ku dobremu, ale .......autorka postanawia zagrać na naszych emocjach, kończąc tę część powalającym wydarzeniem. • Cz. II natomiast to historia tegoż lekarza Alana, który uratował Katarzynę i jego byłej dziewczyny Agaty, która za wszelką cenę chce odzyskać zaufanie człowieka, którego kocha wręcz obsesyjną miłością, a który przecież zostawił ją, zrywając w sposób prawie niegodny. Chciałaby w jakiś sposób ukoić jego ból, tęsknotę za tamtą, którą stracił. • Agata zdolna jest do największej desperackiej próby, by odzyskać Alana. Dobre pytanie można wyczytać na obwolucie: • "Jak daleko można się posunąć, by odzyskać utraconą miłość?" • Te dwie książki są zupełnie inne niż pozostałe tej autorki. Warto przeczytać.

W jednej z recenzji wyczytałam, że książka ta może być " przewodnikiem likwidacyjnym mieszkania po drogiej osobie, która odeszła na zawsze" • Może i tak, ale dla mnie to powieść z głębokim przesłaniem. W ciągu 5 dni spotykają się siostry /40 -, 30-, 20 - latka/ celem uporządkowania spraw po zmarłej matce. Siostry wiążą więzy krwi, ale dzieli w zasadzie wszystko: • - BEATA - szczęśliwa żona i matka trójki dzieci, pracownica • ośrodka pomocy społecznej: • - JOANNA - dyrektor banku, żona znanego artysty i wykładowcy, • osiągająca sukcesy zawodowe, które jednak przyćmiewa usilne • zabieganie o potomstwo : • - PAULINA - artystyczna dusza, projektantka ubrań po • londyńskiej szkole, pracująca obecnie w reklamie. • Te pięć wspólnie spędzonych przez siostry dni, to dla czytelnika: poznanie kłębowiska uczuć, podróż do dzieciństwa bohaterek w czasach PRL-u, to też żal sióstr po stracie matki, a także przezwyciężenie niechęci wobec siebie i powolne odbudowywanie więzi. Te wspólnie spędzone dni to czas wyznań, skruchy i zwierzeń, które mąci - brak najcenniejszej rzeczy - srebrnej cukiernicy. Co zrobiła z nią matka? Proszę przeczytać powieść. • Choć książka ta jest objętościowo niewielka, to ma potencjał świetnie wykreowanych bohaterów, pozytywnych emocji i wrażeń.?

Bardzo piękna, ale też bardzo smutna książka ukazująca piekło choroby nowotworowej. Jest to powieść, która wzrusza, ale też złości: z jednej strony na bezradność wobec okrutnej choroby, z drugiej zaś, na bohaterkę Renatę, kobietę, która zaaferowana dbaniem o dzieci, męża, przyjaciół zapomniała o sobie, lekceważąc jej zdaniem "nic" nieznaczące dolegliwości. Wszystko miało samo przejść, byle tylko wypocząć właściwie. Niestety! Rzeczywistość okazała się okrutna. • Obok głównego, trochę dydaktycznego, tematu mamy też inne ważne wątki, jak zdradę, zazdrość siostrzaną, zaściankowość i egoizm matki itp. • Książka warta przeczytania, choć tragiczna i zapierająca dech w piersiach, niekiedy też wyciskająca łzy, ale jest bardzo prawdziwa.