Tytuł 'Kroniki kota podróżnika' mógłby wskazywać na książkę lekką i nie za bardzo zobowiązującą, ale tak nie jest. Mało tego, pozycja uderza do głębi swoją prostotą i bezp­rete­nsjo­naln­ością. Satoru i Nana to jakby dwa przeciwległe bieguny, a mimo to idealnie się uzupełniają. Książka świetnie eksponuje istotę głębokiej potrzeby bliskości i miłości każdego stworzenia, która wybiega daleko poza powierzchowny i pozorny romantyzm tak znany z filmów i literatury. To uczucie, które zmienia nas samych i wszystko wokół, to siła, która wybiega poza życie i śmierć.

Kolejny niepozorny rezerwowy na liście bibliotecznych perełek. Książka jest wybitnie wciągająca - pochłonie i małego i większego czytelnika, a Bolko Mały to cudownie rozpisana postać, w którą aż chce się wierzyć, kibicować i śledzić jego dalsze losy. Czytając nie sposób nie mieć przed oczami jego przygód, wątpliwości, radości i wyzwań. Historia Europy, Polski i księstwa świdnickiego wybornie zaserwowana, wystarczy tylko się poczęstować.

Obszerna i ciężka (dosłownie!) pozycja typu turystycznego o Japonii, którą należy ocenić dwojako. Część fotograficzna, historyczna, kulturowa przedstawiona jest bez zarzutu. Jednak przechodząc do opisów poszczególnych miast, a zwłaszcza do końcowych rad dla podróżnych autorzy niestety przechodzą do sennego encyklopedyzmu w swoim przedstawieniu japońskiego narodowego dziedzictwa. Jest to doprawdy niefortunne, ponieważ Japonia posiada bezmiar zabytkowych zalet, o których można pisać, jednak nie w taki sposób. Wygląda to tak, jakby autorów przerosło to zadanie i im dalej, tym do tematu podchodzą bardziej niedbale. Szkoda.

Niezbyt długa, fabularyzowana książka o schyłku panowania Władysława Jagiellończyka i bitwie pod Warną, a raczej o tym co do tego doprowadziło. I choć w połowie autor zmniejsza ilość dialogów na rzecz dopowiadania o historii, ostatni rozdział mistrzowsko to rekompensuje monologiem młodego króla do synów Zawiszy. Niezwykle dramatycznie i trafnie autor ukazał konflikt wewnętrzny, obawy i bezradność króla Władysława. Dalszy rozwój wypadków wydaje się wtedy czytelnikowi nieuchronny i niemal w swym tragizmie logiczny. Wielki plus dla autora za nie uwsp­ółcz­eśni­anie­ dialogów i podjęcie próby utrzymania języka tamtych czasów.

Przezabawna i bardzo pouczająca książka dla najmłodszych i ich rodziców, ale nie tylko. Relacja między ojcem i synem jest opisana lekko i z humorem, ale tak naprawdę ukazuje piękną, męską więź, co kompletnie na koniec wzrusza czytelnika. Poszczególne rozdziały są niezwykle ciepłe i rodzinne, choć nie brakuje sarkastycznego poczucia humoru, zwłaszcza ze strony dziadka i mamy. Pozycja niepozorna, ale bardzo wartościowa i godna polecenia!