Gorzki smak wody • Autor: Ryszard Kapuściński • Moja ocena: ★★★★★★★★★☆ (9/10) • Gorzki smak wody to niezwykle ciekawy i wciągający zbiór wczesnych reportaży Ryszarda Kapuścińskiego, który pozwala zajrzeć do źródeł jego późniejszego stylu i reporterskiej wrażliwości. Choć książka objętościowo jest niewielka, jej zawartość okazuje się zaskakująco bogata — zarówno pod względem tematycznym, jak i literackim. • Wczesny Kapuściński imponuje świeżością spojrzenia, uważnością na detal oraz umiejętnością syntetycznego, a jednocześnie sugestywnego opisu rzeczywistości. Jego język jest prosty, klarowny, a przy tym niezwykle plastyczny — pozbawiony zbędnych ozdobników, skupiony na obserwacji i sensie. W tych reportażach widać już zalążki stylu, który w kolejnych dekadach przyniesie mu międzynarodowe uznanie. • Szczególnie cenne jest to, że autor nie próbuje jeszcze nadmiernie interpretować ani komentować świata — raczej pozwala mu wybrzmieć samemu. Dzięki temu reportaże zawarte w tomie są autentyczne, bezpośrednie i niezwykle sugestywne. Czytelnik otrzymuje nie tylko zapis faktów, ale także atmosferę miejsc i sytuacji, które Kapuściński obserwował z reporterską pokorą i empatią. • Gorzki smak wody to książka, która inspiruje — zarówno stylem, jak i podejściem do reportażu. Pokazuje Kapuścińskiego u progu drogi twórczej, ale już w pełni świadomego roli słowa i odpo­wied­zial­nośc­i piszącego. Dla mnie to jedna z tych lektur, które przypominają, dlaczego warto wracać do klasyki polskiego reportażu. • Książkę serdecznie polecam — szczególnie tym, którzy cenią Kapuścińskiego w jego najbardziej reporterskim, surowym i uczciwym wydaniu. • 📖 20:54 · 30.01.2026 · 11/2026 · (A)

Podróże z Herodotem • Autor: Ryszard Kapuściński • Moja ocena: ★★★★★★★☆☆☆ (7/10) • Spośród kilkunastu książek Ryszarda Kapuścińskiego, które miałem okazję przeczytać, Podróże z Herodotem oceniam jako najsłabszą — co jednak w przypadku tak wybitnego reportażysty nie oznacza publikacji nieudanej. To raczej książka, która w mniejszym stopniu spełniła moje oczekiwania, szczególnie w zestawieniu z jego wcześniejszymi, bardziej reportażowymi i bezpośrednimi tekstami. • Jest to Kapuściński mocno fabularyzowany, bardziej eseistyczny i refleksyjny, momentami wyraźnie odchodzący od reporterskiego konkretu, który tak bardzo cenię w jego twórczości. Autor splata własne doświadczenia korespondenta zagranicznego z lekturą Herodota, tworząc opowieść o podróżowaniu, poznawaniu Innego i próbie zrozumienia świata poprzez historię. Dla mnie jednak ten zabieg nie zawsze działał równie przekonująco — zwłaszcza fragmenty poświęcone tytułowemu Herodotowi bywały nużące i zbyt dominujące nad właściwym reportażem. • Zdecydowanie najciekawsze okazały się rozdziały poświęcone Indiom i Afganistanowi — żywe, konkretne, nasycone obserwacją i reporterskim instynktem autora. Reportaże afrykańskie również bronią się swoją atmosferą i char­akte­ryst­yczn­ą dla Kapuścińskiego wrażliwością, choć nie wywołały już u mnie tak silnego rezonansu jak jego wcześniejsze książki z tego regionu. • Mimo tych zastrzeżeń Podróże z Herodotem pozostają lekturą wartościową — choćby jako zapis dojrzałych refleksji autora nad zawodem reportera, nad sensem podróżowania i nad rolą narracji w opisywaniu świata. To książka bardziej o myśleniu niż o samym świecie, co dla jednych będzie jej ogromnym atutem, dla innych — ograniczeniem. • Ostatecznie polecam tę publikację, zwłaszcza czytelnikom dobrze zaznajomionym z twórczością Kapuścińskiego i gotowym na jego bardziej osobisty, eseistyczny ton. Nawet jeśli nie jest to jego najmocniejsza książka, Kapuściński pozostaje Kapuścińskim — a to zawsze oznacza wysoki poziom literacki i intelektualny. • 📖 18:39 · 30.01.2026 · 10/2026 · (P)

Birmańskie dni • Autor: George Orwell • Moja ocena: ★★★★★★★★★★ (10/10) • To niezwykle wciągająca i wielowymiarowa powieść, w której dzieje się znacznie więcej, niż mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka. Birmańskie dni urzekły mnie zarówno samą fabułą, jak i głębią obserwacji społecznych oraz psyc­holo­gicz­nych­, z jaką Orwell opisuje realia brytyjskiego kolonializmu w Azji Południowo-Wschodniej. Autor z dużą przenikliwością pokazuje napięcia między kolonizatorami a miejscową ludnością, a także wewnętrzne konflikty samych Europejczyków, uwikłanych w system oparty na dominacji, hipokryzji i poczuciu wyższości. • Szczególnie interesujące jest przedstawione w powieści podejście Brytyjczyków do Birmy jako kolonii — chłodne, instrumentalne, a momentami wręcz pogardliwe. Ten surowy obraz może być dla współczesnego czytelnika niekomfortowy, ale jednocześnie trudno odmówić mu autentyczności. Orwell nie moralizuje wprost, lecz pozwala, by fakty i postawy bohaterów mówiły same za siebie, co czyni tę książkę jeszcze bardziej poruszającą i aktualną. • Lekturę poznałem w formie audiobooka, w interpretacji Janusza Zadury — i był to wybór znakomity. Świetna narracja, odpowiednie tempo oraz umiejętne budowanie nastroju sprawiły, że odbiór powieści był wyjątkowo intensywny. Audiobook nie tylko nie odebrał książce głębi, lecz wręcz ją spotęgował, pozwalając jeszcze lepiej wczuć się w klimat opisywanego świata. • To powieść, która wciąga, porusza i zmusza do refleksji nad mechanizmami władzy, moralnością kolonializmu oraz kondycją człowieka uwikłanego w niesprawiedliwy system. Książka dosłownie mnie porwała. • Serdecznie polecam. • 📖 17:48 · 29.01.2026 · 9/2026 · (A)

Wyspa Tajemnic. Historia odkryć i badań Wyspy Wielkanocnej • Autor: Jacek Machowski • Moja ocena: ★★★★★★★★★☆ (9/10) • To rewelacyjna publikacja, choć dziś już klasyczna — książka została wydana w 1966 roku i w naturalny sposób nosi ślady epoki, w której powstała. Autor podejmuje temat Wyspy Wielkanocnej z ogromnym znawstwem i pasją, przedstawiając zarówno historię jej odkryć, jak i pierwsze etapy badań naukowych prowadzonych na tym niezwykłym, odizolowanym skrawku świata. Mam świadomość, że część zawartych w książce informacji może być obecnie nieaktualna — w ciągu niemal sześćdziesięciu lat przeprowadzono wiele nowych badań i rewizji wcześniejszych hipotez. Nie umniejsza to jednak wartości tej publikacji. • Największym atutem książki pozostaje jej walor literacki. Machowski pisze w sposób niezwykle klarowny, przystępny i sugestywny, dzięki czemu lektura wciąga od pierwszych stron. Autor potrafi z powodzeniem przenieść czytelnika na drugi koniec świata, oddając atmosferę tajemniczości Wyspy Wielkanocnej oraz fascynację, jaką od dziesięcioleci budzi ona wśród badaczy i podróżników. Narracja łączy w sobie elementy reportażu, eseju popu­larn­onau­kowe­go i opowieści podróżniczej, co sprawia, że książka nie traci dynamiki mimo upływu lat. • To pozycja szczególnie wartościowa dla czytelników zain­tere­sowa­nych­ historią badań, archeologią oraz dziejami eksploracji odległych kultur. Choć część tez wymaga dziś krytycznego spojrzenia, książka nadal pozostaje znakomitym świadectwem sposobu myślenia i interpretowania świata w połowie XX wieku. • Publikację serdecznie polecam — zarówno jako pasjonującą lekturę, jak i jako ważny dokument swojej epoki. • 📖 22:05 · 26.01.2026 · 8/2026 · (P)

To ja. Andrzej Duda • Autor: Andrzej Duda • Moja ocena: ★★★★★★★★★★ (10/10) • To rewelacyjna publikacja, która w pełni spełnia oczekiwania wobec książki prezydenckiej, a jednocześnie wykracza poza ramy oficjalnej biografii. Czytałem ją przede wszystkim jako swoisty pamiętnik – zapis drogi życiowej i politycznej autora, przedstawiony w sposób bezpośredni, osobisty i pozbawiony nadmiernego dystansu. Andrzej Duda dzieli się własnymi doświadczeniami, refleksjami oraz kulisami sprawowania urzędu, co nadaje książce autentyczności i pozwala zajrzeć za fasadę oficjalnych wystąpień. • Dużym atutem publikacji jest jej warstwa wizualna. Książka została bogato zilustrowana kolorowymi fotografiami, które nie pełnią jedynie funkcji dekoracyjnej, lecz stanowią ważne dopełnienie narracji. Zdjęcia podkreślają zarówno doniosłość wydarzeń państwowych, jak i bardziej prywatny wymiar prezydentury, dzięki czemu całość zyskuje charakter dokumentu epoki. • Na uwagę zasługuje również forma wydania – to pozycja monumentalna, dopracowana edytorsko, sprawiająca wrażenie książki, do której można wielokrotnie wracać. Styl narracji jest klarowny i przystępny, a jednocześnie zachowuje należną powagę wynikającą z pełnionej funkcji autora. • To książka warta poświęconego czasu – zarówno dla osób zain­tere­sowa­nych­ współczesną polityką, jak i dla czytelników chcących lepiej zrozumieć osobiste spojrzenie urzędującego prezydenta na własną drogę, odpo­wied­zial­ność­ i rolę, jaką przyszło mu odegrać w historii kraju. • 📖 11:34 · 17.01.2026 · 6/2026 · (P)