Świetna książka ujawniająca mechanizm powstania państwa totalitarnego w skali mikro - w małym miasteczku w Niemczech zmienia się ustalone od lat relacje, sposób bycia ludzi - wchodzi nowe, w brunatnych mundurach. Główny bohater, jak Dyl Sowizdrzał, próbuje rozsadzić rodzącą się bandycką strukturę wchodząc w to bagno uzbrojony jedynie w cytaty z Mein Kampf - bandyci nie są ideowo przygotowani na polemikę z Hitlerem, dlatego udaje mu się czasami osadzić ich w miejscu. Przygody są niep­rawd­opod­obne­, ale jednak prawdziwe. Ksiązka odczarowuje nieco mity narosłe wokół początków III Rzeszy

Niełatwa książka, naukowa rozprawa zawierająca mnóstwo szczegółów, przykładów i nawiązań, jednak jak na razie jedyna,która w sposób przekrojowy dała mi odpowiedź na wiele pytań, takich jak: czy średniowiecze było jednolite kontekstowo, w jaki sposób kultura splatała sie z religią, jak kształtowały się imaginaria średniowieczne, co było ważne wtedy dla ludzi różnych stanów, czy coś zostało nam przekazane z tamtej obyczajowości, czy karmimy się tylko legendami.

Warto przeczytać tę książkę z dwu powodów: czas,w jakim przyszło żyć i decydować o swoim losie Antoniemu Słonimskiemu był niezwykle trudny - śledząc jego wybory przeżywamy niejako ten czas w sposób autentyczny, sami siebie możemy wypróbować "na sucho". Drugi powód to możliwość poznania nietuzinkowej postaci,znanej głównie z przypadkowo wybranych utworów,jakie pozostawił. W książce możemy prześledzić ewolucję jego myśli i dość niezmienny rys charakteru,który pozwalał Słonimskiemu na pozostanie sobą w różnorodnych sytuacjach życiowych. Humor miesza sie tu z powagą, wolność z niewolą, miłość z odrzuceniem, a wszystko zbudowane wokół niebywałej inteligencji i przenikliwości mistrza złośliwych obserwacji.

Lektura obowiązkowa dla każdego katolika - pomaga zrozumieć fenomen organizacji kościoła katolickiego, prześledzić jego kształtowanie i wyrobić sobie zdanie o tym, w jakim jesteśmy miejscu i czy jest możliwe przeprowadzenie reform.

Warto przeczytać, warto odróżniać religię od wiary i duchowości. A najbardziej warto myśleć samodzielnie i nie bać się odczuwania.